HET GEHEIM 
ACHTER ONZE
BEPROEVINGEN

HARUN YAHYa

Januari, 2006

Cip-Gegevens Koninklijke Bibliotheek, Den haag
ISBN: 90-76151-12-1
Het geheim achter onze beproevingen
Door: Harun Yahya
Vertaald door: Ouafaa Abrazi
1e druk 2005
© Uitgeverij Noer Al`ilm,
Postbus 272, 3400 AG IJsselstein
Website:www.harunyahya.com
www.bouyafa.nl
www.arabesques.net
E-mail: info@arabesques.net
Januari 2006

Niets uit deze uitgave mag worden openbaar gemaakt of verveelvoudigd,opgeslagen in een data verwerkend systeem of openbaar gemaakt worden inenige vorm, door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke anderewijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Uitgeverij
Noer Al`ilm. Copyright reserved. Subject to the expectations provided for by law, no part qof this publication may be reproduced in print, by photocopying, on microfilm or any other way without the written consent of Publish house Noer Al`ilm

Inhoudsopgave

Introductie		

De wereld is de plaats van de beproeving		

Het grote geheim		

De moslim van moeilijke tijden		

Hoe de ongelovigen handelen wanneer zij 
in moeilijkheden verkeren		

Deze beproeving gaat verder tot de dood		

Conclusie		

Het bedrog van evolutie		

Aan de lezer

In alle boeken door de auteur, worden aan geloof gerelateerde onderwerpen uitgelegd in het licht van verzen uit de Qor’aan en mensen worden uitgenodigd de woorden van God te leren en ernaar te leven. Alle onderwerpen die betrekking hebben op de verzen van God worden op zo’n manier uitgelegd dat er in de gedachten van de lezer geen ruimte voor twijfel of vraagtekens overblijft. De oprechte, openhartige en vloeiende stijl die gebruikt wordt, verzekert ervan dat iedereen van elke leeftijd en uit elke maatschappelijke groep deze boeken gemakkelijk kan begrijpen. Deze effectieve heldere verhaalwijze maakt het mogelijk hun in een keer uit te lezen. Zelfs diegenen die spiritualiteit volkomen afwijzen, zullen door de feiten die in deze boeken uitvoerig verteld worden beïnvloed worden en kunnen de waarheid van hun inhoud niet weerleggen.
Dit boek en alle andere werken van de auteur kunnen individueel worden gelezen of in een groep worden bediscussieerd tijdens een gespreksmoment. De lezers die bereid zijn voordeel van deze boeken te hebben, zullen een discussie in die zin als heel nuttig ervaren, daar zij dan de mogelijkheid zullen hebben om hun eigen reflecties en ervaringen aan elkaar te relateren.
Verder zal het een grote dienst aan de religie zijn om aan de presentatie en het lezen van deze boeken, welke alleen ter wille van God geschreven zijn, een bijdrage te leveren. Alle boeken van de auteur zijn zeer overtuigend. Dit is de reden dat het voor degenen die de religie aan andere mensen willen overdragen, één van de meest effectieve methoden is om hen aan te moedigen deze boeken te lezen.
Het is te hopen dat de lezer de tijd zal nemen de recensie van andere boeken die op de laatste pagina’s van dit boek staan door te kijken en de rijke bron van informatie, aan geloof gerelateerde onderwerpen, welke zeer bruikbaar en een plezier om te lezen is, zal waarderen.
Je zal in deze boeken, niet zoals in andere boeken, de persoonlijke visie van de auteur vinden, geen uitleg gebaseerd op twijfelachtige bronnen, geen stijl die geen respect en eerbied heeft voor de heilige onderwerpen en ook geen hopeloze, twijfel creërende en pessimistische verklaringen die dwaling in het hart veroorzaken.

Over de Auteur

De auteur, die onder de naam HARUN YAHYA schrijft, is in 1956 in Ankara geboren, daar voltooide hij ook zijn periode van de basis- en van de middelbare school. Hij studeerde kunst aan de Mimar Sinan Universiteit in Istanboel en hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Istanboel. Sinds de jaren '80, heeft de auteur vele boeken op het terrein van politiek, van geloof en van wetenschappelijke onderwerpen, gepubliceerd. Harun Yahya is goed bekend als een auteur die heel belangrijke werken heeft geschreven, die de vervalsing van de evolutionisten onthullen en die de ongeldigheid van hun beweringen en die de duistere nauwe samenwerking tussen Darwinisme en bloeddorstige ideologieën bloot leggen.
Zijn schrijversnaam is gemaakt van de namen "Harun" (Aaron) en "Yahya" (Johannes) als herinnering aan die twee verheven profeten die tegen het ontbreken van geloof vochten. Het zegel van de Profeet (e) op de voorkant van de boeken van de auteur heeft een symbolische betekenis die samenhangt met de inhoud ervan. Dit zegel vertegenwoordigt de Qoer'aan als het laatste boek van Allah en het laatste woord van Hem en van onze Profeet (e), de laatste van alle profeten. Onder de leiding van de Qoer'aan en de Soennah, maakt de auteur het tot zijn belangrijkste doel om elk van deze fundamentele leerstellingen van ongelovige ideologieën te ontzenuwen en om het "laatste woord" te hebben, om de tegenwerpingen die tegen religie worden opgeworpen, volledig de mond te snoeren. Het zegel van de Profeet (e), die ultieme wijsheid en morele perfectie verwierf, is gebruikt als een teken van zijn intentie dit laatste woord te vertolken.
Al deze werken van de auteur draaien om één doel: het aan de mensen doorgeven van de boodschap van de Qoer'aan en hen op die wijze aanmoedigen om over het met geloof verbonden onderwerpen na te denken, zoals het bestaan van Allah, Zijn Eenheid en het Hiernamaals en om hen aan enkele belangrijke onderwerpen te herinneren. En het zichtbaar maken van de vervallen fundamenten en misleidende activiteiten van goddeloze systemen.
Harun Yahya geniet een grote lezersgroep in vele landen zoals: India, Amerika, Engeland, Indonesië, Polen, Bosnië, Spanje en Brazilië. Zijn boeken zijn vertaald in vele talen en er zijn Engelse, Franse, Duitse, Italiaanse, Portugese, Urdu, Arabische, Russische, Albanese, Servisch/Kroatische (Bosnië), Uygur Turks, Indonesische en Nederlandse versies, verkrijgbaar.
Zijn boeken worden over de hele wereld zeer gewaardeerd en zijn voor vele mensen een manier geweest om hun geloof op Allah te richten en voor vele anderen om een dieper inzicht in hun geloof te verkrijgen. De wijsheid en de oprechte en gemakkelijk te begrijpen gehanteerde stijl van deze boeken, raakt iedereen, op een bepaalde manier, die hen leest of onderzoekt. Imuun voor tegenwerpingen, worden deze werken gekenmerkt door hun uitingen van snelle effectiviteit, absolute resultaten en onweerlegbaarheid.. Het is onwaarschijnlijk dat degenen die deze boeken lezen en er serieus over nadenken nog langer de materialistische levensbeschouwing, atheïsme en andere verdraaide ideologieën of levensbeschouwingen kunnen verdedigen. Zelfs als zij deze blijven verdedigen, bewijst dit dat het alleen maar een sentimentele volharding is, aangezien deze boeken deze ideologieën vanaf de basis weerleggen. Alle tijdelijke b ewegingen van ontkenning worden vandaag de dag ideologische verslagen, dankzij de collectie van boeken die door Harun Yahya zijn geschreven.
Het lijdt geen twijfel dat deze speciale teksten het resultaat zijn van de wijsheid en helderheid van de Qoer'aan . De auteur is niet trots op zichzelf, hij wil alleen maar als een middel fungeren op de zoektocht van iemand naar het rechte pad van Allah. Verder wordt er geen materieel gewin nagestreefd door het publiceren van deze boeken..
Deze feiten overziende, bewijzen degenen die mensen aanmoedigen deze boeken, die de "ogen" van het hart openen en hen leiden in het worden van een toegewijd dienaar van Allah, te lezen een dienst van onschatbare waarde.
Ondertussen, zou het een verkwisting van tijd en energie zijn, om boeken aan te prijzen die verwarring in de gedachten van mensen veroorzaken, die mensen leiden naar een ideologische chaos en die overduidelijk geen sterk en nauwgezet effect hebben op het verwijderen van de twijfel in de harten van mensen; dit is ook bewezen door eerdere ervaringen. Het is duidelijk dat het onmogelijk is dat boeken, die ontworpen zouden zijn om de literaire kracht van de auteur te benadrukken, in plaats van het nobele doel van het redden van het verlies in geloof van mensen, een dergelijk groot effect hebben. Zij die hieraan twijfelen, kunnen meteen zien dat het enige doel van de boeken van Harun Yahya is, het overwinnen van ongeloof en om de morele waarden uit de Qoer'aan te verspreiden. Het succes, de impact en oprechtheid van deze dienst zijn duidelijk waarneembaar in de overtuiging van de lezer.
Eén aspect moet men in gedachten houden: de belangrijkste reden voor het voortzetten van wreedheden en conflicten en alle beproevingen die de moslims ondergaan, is de ideologische overheersing van ongeloof. Deze dingen kunnen alleen gestopt worden via de ideologische nederlaag van gebrek aan geloof en door ervoor te zorgen dat iedereen kennis heeft over het wonder van de schepping en van de moraal uit de Qoer'aan, opdat mensen daarnaar kunnen leven. Als je kijkt naar de situatie van de wereld van vandaag de dag, dan is het duidelijk dat deze dienst sneller en effectiever moet worden geleverd. Anders zou het wel eens te laat kunnen zijn.
Het is niet overdreven om te zeggen dat de serie van Harun Yahya boeken deze leidende rol op zich hebben genomen. Als het Allah's wil is, dan zullen deze boeken het middel zijn waardoor mensen in de 21e eeuw, de in de Qoer'aan beloofde vrede, zegen, rechtvaardigheid en geluk, zullen verkrijgen.

INTRODUCTIE

Er moet iets zijn in uw leven waaraan je veel tijd en energie hebt besteed. Denk aan toen jij op school was, een tijd van frequente examens die worden genomen om je voor te bereiden op de jou gekozen universiteit of hogeschool. De meeste jonge mensen beschouwen dergelijke examens als de bepaling van hun leven, omdat deze examens de vorm van hun toekomst zullen bepalen. Zij hebben jarenlang deze gebeurtenis voorbereid, geven hun slaap en speciale activiteiten, vakanties en ander vermaak op. Totaal geconcentreerd op het ingaan van hun gekozen universiteit of hogeschool, blijven zij geduldig en vastbesloten om hun doel te bereiken. 
Overweeg de situatie van die mensen van wie het belangrijkste doel het bezitten van een mooi huis is. Om zich hun droomhuis te veroorloven, moeten zij eerst de financiële capaciteit hebben om het te kunnen kopen. Daarom zullen zij dag en nacht werken om een goede baan te krijgen en dan henzelf ontwikkelen tot hogere posities en grotere salarissen. Na jaren van zelfopoffering, zullen zij hun droomhuis kunnen kopen of bouwen. 
Zoals deze voorbeelden aantonen, moeten de mensen vaak met grote vastbeslotenheid werken om jarenlang de hindernissen of drempels te overwinnen die zich tussen hen en hun doel bevinden waaraan zij zoveel waarde hechten. Voorts als de mensen financiële macht nastreven, sociale eerbied, reputatie of een bepaalde carrière, dan zullen zij ernstige inspanningen in aanwezigheid van diverse tegenslagen moeten uitoefenen. En zoals zij zeggen: “Geef jezelf aan iets of iemand”.
Maar hier moeten wij een belangrijk punt overwegen. De bovengenoemde voorbeelden gaan over tijdelijke genoegens of verlangens in dit wereldse leven, welk met de dood van de persoon zal verdwijnen of plotseling kan verliezen wegens één of ander onverwacht ongeluk. Bijvoorbeeld een jonge persoon die hard werkt en studeert om de examens te kunnen maken, kan in een ongeval worden gedood alvorens dat examen te nemen. Of de inspanning en de energie van een persoon die wordt besteed in de zoektocht van het kopen van een huis, kunnen rampspoedig in een moment door brand ongedaan worden gemaakt. 
Alle genoegens of verlangens die in dit wereldse leven worden gezocht, het maakt niet uit hoe hard wij daaraan hebben gewerkt, zijn voorbijgaand. Maar er is ook een echt leven van eindeloze genoegens, die nooit zal worden verloren of verbruikt, waarvan de mensen voor eeuwigheid zullen genieten: het leven na de dood, waarvoor de gelovigen in dit leven hard werken om het te kunnen bereiken. Zij vinden dit doel veel belangrijker dan iets anders en houden het altijd vóór hun ogen. 
Dus dit wereldse leven is een “testende grond” die de mensen moeten doormaken om te bepalen welk type eeuwige leven zij in het hiernamaals zullen ervaren, terwijl in deze wereld de mensen “een examen” nemen om het verdere leven in te gaan. In elk geval, is het correcte antwoord het welbehagen van God na te streven. In werkelijkheid, is het leven niet meer dan een tijdelijke test die door God voor elke persoon wordt gecreëerd. Tijdens deze periode, zijn de mensen verantwoordelijk om onze God te kennen, Zijn bevelen uit te voeren en naar Zijn genoegen te streven. Zij zijn ook verantwoordelijk voor het tonen van gunst, geduld en moraliteit in aanwezigheid van alles die in deze wereld gebeurt. Het grote geheim binnen deze test is alleen bekend voor de gelovigen: om tevreden te zijn in het weten dat alles een test van God is en elk mogelijke gebeurtenis met blijheid en enthousiasme te ontmoeten. 
Zoals duidelijk in de koran staat:
“Hebben Wij hem dan niet de twee hoofdwegen getoond? Maar hij besteeg de heuvel niet. En wat weet gij (er van) wat de heuvel is? Een slaaf bevrijden. Of, op de dag van honger iemand te voeden. Of een wees die u verwant is. Of een arme die in het stof rolt. Bovendien behoort hij (die dit doet) tot hen, die geloven en elkaar aansporen tot geduld en die elkaar aansporen tot barmhartigheid. Dezen zullen aan de rechter hand zijn. Maar zij, die niet in Onze tekenen geloven zullen aan de linker hand zijn. Een gesloten Vuur zal hen omringen.” (al-balad, 10-20)

“O mijn volk, dit wereldse leven is slechts een (vergankelijke) genieting. En voorwaar, het hiernamaals is de eeuwige verblijfplaats.” (ghafir, 39)

de wereld is de plaats van
de beproeving

Zoals met alle levende dingen, heeft God de mensen gecreëerd voor een doel en verklaart Hij dat doel in de koran, welke Hij neer zond om alle mensen te begeleiden: 
“Veronderstelde jij dat Wij je voor vermaak creëerden en dat je niet aan ons zou terugkeren?” “En ik heb de Djinn’s en de mens slechts geschapen om Mij te dienen.” (ad dzarijat, 51). Met andere woorden, alle mensen werden gecreëerd om God te dienen. 
De mensen hebben een levensduur van ruwweg 60 tot 70 jaar. Maar als een zandloper, loopt de tijd constant uit. Iedereen zal in deze wereld voor een tijdsduur dat slecht aan Allah gekend is blijven, want het volgt het lot dat Allah heeft bepaald en dat geen persoon of ding kan veranderen.
Alles in deze wereld zal wanneer zijn tijd komt beëindigen, “terwijl het wereldse leven in vergelijking met het hiernamaals slechts een vergankelijke genieting is.” ( ar ra’d, 26). Alles hier groeit oud en vermindert aangezien het roekeloos naar ondergang meesleept. De tijd vernietigt iedereen en alles, en zij die zich aan dit voorbijgaande leven vasthouden staan alles te verliezen. Dat is waarom onze Profeet (de vrede en zegeningen zijn met hem) de mensen adviseerde aan de dood te denken en zei: “degenen die zich het meest bewust zijn van de dood en daarop voorbereiden. Zij zijn de wijste van de mensen.”1 
In zijn werken, herinnerde een grote islamitische geleerde Bediuzzaman Said Nursi constant zijn lezers eraan dat dit wereldse leven voorbijgaand is en dat iedereen hard moet werken om het leven van het hiernamaals te bereiken:
“De wereld is een gasthuis , en wat betreft de mens, hij blijft daar slechts een korte tijd. Hij is een gast met vele plichten en in een kort leven wordt belast met het voorbereiden van alle noodzaak op het eeuwige leven.” 2
Bediuzzaman beschrijft de kortheid van het menselijke leven als een tijdelijk bezoek, en in een ander voorbeeld, zegt hij dat “mensen, als dieren, hun bestaan zijn gegeven om hun leven in de wereld te bestendigen.” Hij voegt dan toe:
“O mijn ziel en mijn vriend! Wees verstandig! Besteed niet het kapitaal en het potentiële vermogen van uw leven aan genoegens van het vlees en dit vluchtige leven zoals een dier of zelfs lager. Anders, hoewel u vijftig keer beter bent dan een dier met betrekking tot aanzienlijkheid, zult u vijftig keer lager vallen dan de laagste.”3
Zoals hij zegt, heeft Allah de mensen dergelijke superieure kwaliteiten geschonken zoals intelligentie, geweten en gezond verstand. Aldus, het doel van hun verwezenlijking is duidelijk niet de tijdelijke genoegens van dit korte en hoogst ontoereikende wereldse leven te achtervolgen, maar om de schoonheid van eeuwigheid te bereiken door hun superieure kwaliteiten te gebruiken om de test in deze wereld te behalen. 
De mensen worden getest door hun reactie op dergelijke situaties die zij tegenkomen, evenals hoe zij hun morele karakters en bedoelingen uitoefenen. Het is absoluut niet genoeg voor hen te zeggen “ik geloof”, eerder, moeten zij hun geloof door hun acties en woorden aantonen. Op de dag des oordeels zal alles wat zij hebben gedaan, zowel openlijk als privé, worden geopenbaard en zullen zij een gedetailleerde rekening moeten geven. Terwijl dit gebeurt, zullen zij geen enkel vorm van onrechtvaardigheid tegenkomen. In de Koran staat in dit geval duidelijk: 

“Heb jij degenen niet gezien die (trots) aanspraak maken zichzelf te louteren (van zonde)? Welnee, het is Allah die loutert wie Hij wil en zij zullen in het geheel niet onrechtvaardig behandeld worden.” (An-Nisa, 49)

Zij waarvan de goede daden zwaarder wegen zullen in de eeuwige schoonheden van het paradijs worden ontvangen, terwijl zij die de weg van kwaad en onderdrukking kozen hun beloning in de eeuwige kwelling van de hel zullen vinden. Allah creëerde dit korte leven als een testende plaats. In de Koran staat:

“Degene die de dood en het leven heeft geschapen om jullie te beproeven, (en te tonen) wie van jullie de beste daden verrichten. En Hij is de Almachtige, de Vergevensgezinde.”(Al Moelk, 2)

Het ruilen van het eeuwige leven voor het 
van deze wereld.
Een van de grootste fouten van niet godsdienstige mensen is het idee dat het leven van deze wereld permanent is. Onbewust van het feit dat zij getest worden, misleiden de mooie dingen van deze wereld hen in het denken dat wat zij verwerven als resultaat van hun eigen inspanning gebeurt en dat zij daarom zelfgenoegzaam of zelfstandig zijn. De mensen die in ongelovige maatschappijen leven vergeten over het leven in het hiernamaals en zijn zo bezig met henzelf te proberen om die dingen te bereiken die zij denken zo mooi en waardevol te zijn. In de Koran, vertelt Allah ons over de wens voor deze snuisterij die mensen aan deze wereld binden:

“Voor de mensen is de liefde voor begeerlijke zaken als vrouwen aantrekkelijk gemaakt, (evenals de liefde voor) zonen, omvangrijke gouden en zilveren bezittingen, gemerkte paarden en kudden dieren en akkers. Dat is de genieting van het wereldse leven. En Allah, bij hem is de beste terugkeer. Zeg ( O Mohammed): “Zal ik jullie over iets beters dan dat meedelen? Voor degenen die (Allah) vrezen zijn er tuinen (het paradijs) bij hun Heer, waar onder door de rivieren stromen, daar zijn zij eeuwig levenden en (daar zijn) reine echtgenotes en het welbehagen van Allah.” En Allah is Alziende over de dienaren.” (Ali Imran, 14-15)

Zoals dit vers duidelijk maakt, hebben de mensen vele wensen. Maar het verkrijgen van slechts deze gewenste voorwerpen is van geen voordeel aan hen, voor hen is het echte leven het Hiernamaals, waar zij voor eeuwigheid zullen blijven. De Koran verklaart deze waarheid in de volgende verzen:

“En maak voor hen de vergelijking met het wereldse leven: het is als water dat Wij uit de hemel deden neerdalen; het vermengde zich met de beplanting van de aarde. Vervolgens werd die tot droge stoppels en de wind verwaaide die. En Allah is Almachtig over alle zaken. Het bezit en de zonen zijn de versieringen van het wereldse leven, maar de goede blijvende (daden) zijn beter bij jouw Heer, als beloning en betere hoop.”(Al-Kahf, 45-46)
Zoals in deze passage staat, zijn al deze wereldse rijken, rijkdommen, echtgenoten, juwelen, huizen, vermaardheden, carrières, en alle andere waarden niets anders dan een korte en tijdelijke beuzelarij, want zij zullen in een bepaalde tijd eindigen. 
Maar een groot aantal mensen realiseert niet dat deze dingen voorbijgaand zijn, en onderdompelen henzelf zo in het verzamelen van meer materiele goederen, het bereiken van meer eerbied, het vinden van de aantrekkelijkste echtgenoot, of het bekend staan als de meest succesvolle persoon in hun respectieve beroepen. Zij zijn zo hartstochtelijk gehecht aan deze dingen dat zij volledig het eeuwige leven vergeten. Scherpziend van de dood als vernietiging, maken zij geen voorbereidingen voor het verdere leven. 
In ieder geval, zoals Bediuzzaman zei, is de dood noch een scheiding, noch een vernietiging; eerder is het, het einde van de beproevingen van deze wereld en de plaats waar de mensen de beloning ontvangen voor wat zij hebben gedaan:
De dood is niet angstaanjagend aangezien het oppervlakkig schijnt te zijn. Door het licht dat door de Al-Wijze Koran wordt veroorloofd, hebben wij in vele delen van de Koran op volledige bepaalde en ontwijfelbare manier bewezen dat voor de gelovigen de dood van de zware plichten van het leven wordt gelost. En voor hen is het een rust van verering, welke de instructie en oefening is in de arena van de beproevingen in deze wereld. Het is ook een middel van hun weer verenigende vrienden en relaties, van wie 99 uit honderd reeds voor de volgende wereld zijn vertrokken. Het is een middel om hun waar geboorteland en eeuwige verblijfplaats van geluk in te gaan. Het is ook een uitnodiging voor de tuinen van het paradijs van de kerker van deze wereld. En het is de tijd om hun loon van milddadigheid van de Schepper te ontvangen in ruil voor de dienst die aan Hem werd overgegeven. Aangezien dit de werkelijkheid van de dood is, zou het niet moeten worden beschouwd als angstaanjagend, maar integendeel, als inleiding van het genade en het geluk.4
Met andere woorden is het een grote fout om te denken dat deze wereld ons waar geboorteplek is. Vergeleken met de eeuwigheid, duurt dit leven zelfs geen minuut. In een andere plaats, geeft Bediuzzaman een voorbeeld van hoe onverstandig het is om deze wereld te verkiezen in plaats van het hiernamaals.
Ook spreekt hij echter over een toekomst waarin de toekomst in deze wereld in vergelijking daarvan als uiterst kleine luchtspiegeling is. En vertelt hij over een geluk waarin al het wereldse geluk in vergelijking daarvan slechts een snelle flits van een bliksem met betrekking van een eeuwige zon is.5
Zo, in tegenstelling tot hen die veel uit de ethiek van de Koran zijn verwijderd, komen de moslims niet in opstand wanneer zij worden geconfronteerd met de dood; eerder, accepteren zij het met enthousiaste verwachtingen, hopen zij om in het verdere leven de beloningen te ontvangen voor het goed dat zij in deze wereld hebben gedaan. Zij leven in de blije hoop op het ingaan van het paradijs, welke met fijne en mooie dingen wordt vervuld. 
Het volgende vers openbaart de staat van hen die zich slechts op het voorbijgaande leven van deze wereld concentreert:

“Zij zijn degenen die de Leiding hebben verruild voor de dwaling en de vergiffenis voor de bestraffing. Hoe geduldig zijn zij met de Hel!” (Al Baqarah, 175)

Deze mensen zijn in de grote fout gevallen. Wij kunnen een ander voorbeeld geven om aan te tonen hoeveel deze mensen hebben verloren:
Denk aan twee individuen, elk wordt heel wat geld gegeven om te besteden. Één van hen besteedt zorgeloos dit geld en heeft spoedig niets meer over, terwijl de andere persoon het zodanig besteedt dat het permanente voordelen oplevert voor zichzelf en het gehele mensdom. Wanneer de eerste persoon om rekening wordt gevraagd, wat zal hij voelen, anders dan groot verdriet?
Dus, elk bezit, eigendom, cultuur, vermaardheid, eerbied, schoonheid, en alle andere zegeningen gegeven aan de mensen in deze wereld zijn gelegenheden voor een persoon om voor het verdere leven voor te bereiden. Terwijl zij dit realiseren, nemen de gelovigen volledig voordeel van deze gelegenheden.
De ongelovigen zijn als die mensen die hun geld voor niets besteden. Zij brengen zorgeloos hun korte levensduur door en lijden dan aan een groot verlies in het eeuwige verdere leven. De Koran beschrijft hun staat als volgt:

“Zeg (O Mohammed):”Zullen wij jullie op de hoogte brengen van wie de grootste verliezers zijn door (hun) daden? Het zijn degenen wiens daden vruchteloos waren in het wereldse leven. En zij dachten dat zij goed werk verrichtten. Zij zijn degenen die niet geloven in de Tekenen van hun heer en in de ontmoeting van Hem. Hun daden zijn vruchteloos en Wij kennen hun (daden) op de Dag der opstanding geen gewicht toe.” (Al Kahf, 18)

Zij die niet door dit leven worden vervuld en zich ervan bewust zijn dat slechts het komende leven eeuwig is en weten dat de genoegens van deze wereld voorbijgaand zijn en daarom ernaar streven om de schoonheden van het paradijs te bereiken, bereiken veel in de handel of verruiling die zij met Allah hebben gemaakt. Zoals in de Koran staat:

“Voorwaar, Allah heeft van de gelovigen hun levens en bezittingen gekocht omdat er voor hen het paradijs is. Zij strijden op de Weg van Allah, zodat zij doden en gedood worden, als belofte waar Hij Zich aan heeft verbonden, een Waarheid (die staat vermeld) in de Thora, en de Indjil (de Bijbel) en de Koran. En wie is zijn belofte meer trouw dan Allah? Verheugt jullie daarom over jullie koop die jullie met Hem hebben gesloten. En dat is de geweldige overwinning.” (At Taubah, 111)

Allah beproeft de mensen met goed en 
kwaad
Zoals wij eerder vermeldden, worden alle mensen op diverse manieren in hun leven getest. De Koran vertelt ons dat deze beproevingen door middel van goed en kwaad kunnen zijn:

“En wij hebben geen mens vóór jou onsterflijkheid gegeven. Als jij zou sterven; zouden zij dan eeuwig leven? Iedere ziel zal de dood ervaren en Wij stellen jullie op de proef met het slechte en het goede, als een beproeving, en tot ons worden jullie teruggekeerd.” (Al Anbiya, 34-35)

De mensen kunnen door alle soorten dingen worden getest. Bijvoorbeeld, wanneer zij genieten van de zegeningen van overvloedige rijkdom, moeten zij, zorgvuldig zijn om moreel te gedragen dat de genoegens van Allah verdient, Hem aanbidden in elke bedoelingen en acties, Zijn bevelen uitvoeren en Zijn raad volgen. De rijkdom kan hen de werkelijkheid laten vergeten. Maar de gelovigen, het maakt niet uit van hoeveel zegeningen zij kunnen genieten, tonen altijd dankmbaarheid aan Allah. 
De mensen kunnen ook getest worden door ziekte, ramp, druk van de ongelovigen, schadelijke woorden, laster, en wrede bespottingen. Maar de moslims realiseren dat elk van deze dingen een deel uitmaken van hun beproeving. En houden zich vast op het geduld dat hen uiteindelijk tot goed leidt. 
Zoals wij eerder vermeldden, hebben deze individuen een goede handel gemaakt in het ruilen van het leven van deze wereld voor het leven van het hiernamaals. Volgens de Koran: “En weet dat jullie bezittingen en jullie kinderen slechts een beproeving is en dat er bij Allah een geweldige beloning is.” (Al Anfal, 28) zijn zij zich ervan bewust dat hun leven en bezittingen allen tot Allah behoren, en zo om het even welk aanwinst of verlies nooit een slechte beïnvloeding hebben op hun moreel karakter, hun wereldbeeld, of hun trouw aan onze God. Vele verzen beschrijven deze eigenschap, onder hen het volgende:

“Maar de boodschappers en degenen die met hem geloven, zij strijden met hun bezittingen en hun levens. En zij zijn degenen voor wie er goede dingen zijn, en zij zijn degenen die de welslagenden zijn. Allah heeft voor hen een Tuin (het Paradijs) bereid waar onder door de rivieren stromen, zij zijn daarin de eeuwig levenden. Dat is de geweldige overwinning.” (At Taubah, 88-89)

“Voorwaar de gelovigen zijn slechts degenen die in Allah en Zijn Boodschappers geloven, die vervolgens niet twijfelen en die met hun bezittingen en levens strijden op de Weg van Allah. Zij zijn de waarachtigen.” (Al Hoedjoerat, 15)

Wij zien in deze verzen dat voor moslims, deze wereld een plaats is waar zij moeten streven op de manier van Allah om Zijn welbehagen te verdienen. Bediuzzaman vertelt ons dat deze wereld slechts een plaats is van de dienst, die de mensen met moeilijkheden en genoegens zullen meemaken en dat de beloning voor degenen die geduldig frustratie en ramp verdragen groot zal zijn. 
Dit wereldse rijk is het gebied van het testen, de woonplaats van de dienst. Het is niet de plaats van genoegen, beloning en vergoeding. In aanmerking genomen, dan is dat de woonplaats van de dienst en de plaats van verering, ziekte en rampspoeden. Zolang zij geen beïnvloedingen hebben op het geloof en geduldig verdragen worden, dan zijn ze volledig met de dienst en de verering in overeenstemming, en versterken het zelfs. Aangezien zij de verering van elk uur gelijkwaardig maken aan dat van de dag, zou men dank moeten aanbieden in plaats van het klagen. De verering bestaat in feite uit twee soorten, positief en negatief. Wat met het positief wordt bedoeld is duidelijk. Wat betreft de negatieve verering, is dit wanneer één getroffen wordt met rampspoed en ziekte, zijn eigen zwakheid en hulploosheid waarneemt, en zijn toevlucht neemt tot zijn Medelevende Ondersteuner (Allah), mediteert over Hem, Hem smeekt of verzoekt, en zo een zuivere vorm van verering biedt tot waar geen schijnheiligheid kan doordringen. Als hij geduldig verdraagt, aan de beloning denkt verbonden aan de rampspoed, en dankbaarheid toont, dan zal elke uur dat hij meemaakt geteld worden als een hele dag dat hij aan verering heeft doorgebracht. Zijn kort leven wordt zeer lang. Er zijn zelfs gevallen waar één enkele minuut gelijk wordt geteld aan de verering van een hele dag.6
Het is zeer belangrijk om over deze wijze woorden na te denken. Zoals wij eerder vermeldden, zijn de mensen verantwoordelijk voor het dienen van Allah, het zich onderwerpen aan Hem en het blijven verbinden aan Hem in alle omstandigheden. Één manier om deze gehechtheid te tonen is in alle moeilijkheden en frustraties in deze wereld geduldig te zijn. Bovendien kunnen dergelijke tijden zich voordoen wanneer het minste wordt verwacht. Bijvoorbeeld, een rijke persoon kan arm worden, een succesvolle persoon kan plotselinge mislukking ontmoeten, en een ander persoon kan zijn geliefde verliezen, wordt ziek of gehandicapt. Maar ongeacht de test, belooft Allah eindeloze dingen aan Zijn dienaren die hen goed verdragen.
Om deze reden, moeten de mensen het beste gebruikmaken van elk ogenblik van de tijd dat hen in deze wereld wordt toegewezen. Alvorens elke daad die men verricht of elk woord die men zegt, moeten zij zichzelf afvragen of dat wat zij op het punt staan te doen de beste manier is om de genoegens van Allah te verdienen. Het allerbelangrijkst, moeten zij vermijden geheel in beslag te worden genomen door deze wereld en te vergeten dat er een verder leven is en moeten zij de eeuwigheid niet uitwisselen omwille van het voorbijgaande plezier. De manier om eindeloze goede dingen te bereiken is, overgave aan Allah:

Elke ziel zal de dood ondergaan. En voorzeker zult u op de Dag der Opstanding uw beloning ten volle worden uitbetaald. Wie daarom van het Vuur wordt verwijderd en de Hemel binnengelaten, heeft inderdaad zijn doel bereikt. Het leven dezer wereld is niets dan een middel tot bedrog. Gij zult zeker worden beproefd in uw bezittingen en in uzelf en gij zult gewis vele pijnlijke dingen horen van degenen, aan wie het Boek was gegeven vóór u en van degenen, die afgoderij bedrijven. Maar als gij geduldig blijft en rechtvaardig handelt, dat is waarlijk een zaak van vastberadenheid. (Al-Imran, 185-86)

Het grote geheim

Allah vertelt ons dat de gelovigen vele testen in de wereld zullen ondergaan. Bijvoorbeeld, zij zullen in hun persoonlijk leven en met hun bezittingen worden getest, en zij zullen geconfronteerd worden met valkuilen van de ongelovigen en vals beschuldigd worden. Met andere woorden, kunnen zij moeilijkheden in elk stadium in hun leven ondervinden. Maar het belangrijkste punt is dat zij de ethiek van de Koran in moeilijke tijden blijven uitoefenen, en Allah onophoudelijk herinneren, dankbaarheid tonen, en realiseren dat alles goed zal blijken.
Natuurlijk, is het gemakkelijker om deze dingen te doen wanneer men van Zijn zegen geniet dan wanneer men moeilijke tijden ondergaat. Maar een van de belangrijkste dingen die de sterkte van het geloof bewijzen van de moslims is hun weigering om hun moreel karakter te compromitteren. Moslims die geduldig: armoede, honger, vrees, persoonlijk en materieel verlies, ziekte, bedreigingen van ongelovigen en laster verdragen, zullen een betere beloning voor hun morele voortreffelijkheid ontvangen. 
De koran geeft vele voorbeelden van de vangsten en de tirannie die door de profeten en andere godsvruchtige moslims worden ontlopen. Een voorbeeld daarvan is de tirannie die Farao op zijn mensen uitoefende. In de Koran, zegt Allah dat dit een test was van Zichzelf: 

En toen Wij u redden van Farao’s volk, dat u met bittere marteling kwelde, Uw zonen dodend en uw vrouwen sparend; hierin was voor u een zware beproeving van uw Heer. (Al Baqara, 49)

Zoals in dit vers staat, is alles die de ongelovigen doen om goed te verhinderen een test voor de gelovigen. Hun moreel karakter, moed, en standvastigheid die zij tijdens deze beproevingen hebben getoond, verhogen hun beloning en status in het Paradijs. De koran vertelt ons welk soort test de gelovigen zullen ondergaan en het fijne morele karakter dat zij zullen tonen, als volgt:

En Wij zullen u een weinig beproeven door vrees, honger, verlies van bezittingen, levens en vruchten; maar verkondig blijde tijdingen aan de geduldigen. Zij die, wanneer een rampspoed hen achterhaalt, zeggen: "Voorzeker, wij zijn van Allah en tot Hem zullen wij wederkeren". Dezen zijn het, op wie de zegeningen en de barmhartigheid van hun Heer rusten en dezen zijn het, die de rechte weg volgen. (Al Baqara, 155-57)

Het vertrouwen en de voorlegging die in deze verzen wordt beschreven zijn een goed voorbeeld voor de moslims. Maar de ongelovigen kunnen dit geduldige vertrouwen niet begrijpen, want zij denken dat de gelovigen enkel zelfstandig zijn en zich volgens hun eigen misleide criteria gedragen. Aldus, denken zij dat de gelovigen zullen reageren op overvloedige rijkdom door daarin te worden overvallen en moeilijkheden en frustraties zullen toestaan om hen zo bang te maken dat zij hun geloof zullen verlaten.
Maar dit is een ernstige fout van hun kant, hoewel de moslims die het geheim van deze wereldse beproevingen begrijpen weten dat een van de fijnste dingen die je kunt doen in dergelijke omstandigheden is geduldig te zijn. Voor die moslims die de ethiek van de Koran uitoefenen en hun best doen om deze fijne ethiek in anderen te doen inprenten, zijn alle dergelijke problemen tekenen dat zij op de juiste pad zijn. Dientengevolge, verhogen zij hun enthousiasme, vreugde, en bepaling om naar Zijn (Allah) weg te gaan. In de Koran spreekt Allah van wetten die de hele geschiedenis door onveranderd zijn gebleven. Een van hen is dat de gelovigen moeilijkheid en frustratie zullen ondervinden en aan onderdrukking door ongelovigen worden onderworpen. Nochtans zullen de ongelovigen nooit in hun doelstellingen slagen:

Zij trachten u, door u vrees in te boezemen, uit het land te verdrijven; dan zullen zij daarna (na uw vertrek) nog slechts korte tijd in rust blijven. (Dit was Onze) handelwijze met Onze boodschappers die Wij vóór u zonden; en gij zult geen verandering vinden in Onze wijze van handelen. (Al-Isra’, 76-77)

Dit is een van de geheimen van de beproevingen van deze wereld. Allah heeft de moslims van de vele dingen dat zij onder ogen zullen zien gewaarschuwd, en heeft Hij geopenbaard dat zij het paradijs slechts kunnen ingaan als zij dezelfde moeilijkheden onder ogen zullen zien als de voorgaande gelovigen onder ogen zagen:

Denkt gij dat gij de Hemel zult binnengaan, terwijl de toestand degenen, die vóór u gingen, nog niet over u is gekomen? Armoede en tegenslagen kwamen over hen en zij werden hevig geschokt, totdat de boodschapper en de gelovigen met hem zeiden: "Wanneer komt Allah's hulp?" Ja, voorzeker, de hulp van Allah is nabij. (Al-Baqara, 214)

Voorlegging aan lot
Een ander belangrijk geheim is de werkelijkheid van het lot. Alle moslims weten dat Allah alles met Zijn eigen lot creëerde en dat alles slechts door Zijn wil gebeurt, voordat Hij alle gevarieerde componenten van het menselijke leven creëerde. De koran vertelt ons dat alles die in deze wereld voorkomt, zonder uitzondering, gebeurt door zijn wil:

En bij Hem zijn de sleutels van het onzienlijke; niemand kent dit, behalve Hij. En Hij weet wat op het land en wat in de zee is. En er valt geen blad zonder dat Hij het weet, noch is er een korrel in de duisternis der aarde, noch iets dat groen of droog is, zonder dat het in een duidelijke Boek is vermeld. (Al- An’aam, 59)

Geen mens kan de toekomst kennen, omdat alle mensen aan de tijd zijn gebonden en gebeurtenissen slechts kunnen beoordelen vanuit het standpunt van het ogenblik waarin zij momenteel leven. Aangezien zij de toekomst niet kunnen kennen, kunnen zij zich niet altijd bewust zijn van de langtermijn betekenissen of de nuttigheden die zij onder ogen zien. Maar Allah, Wie de tijd creëerde, is, en daarom ziet, alles ‘buiten de tijd’. Hier komen wij tot de werkelijkheid van het lot, omschreven als de kennis van Allah van alle afgelopen en toekomstige gebeurtenissen, evenals hun resultaten, in één ogenblik. (Voor een gedetailleerde bespreking van dit onderwerp, zie Harun Yahya's Timelessness and the Reality of Fate [New Delhi: Goodword Publisher, 2001].)
Aldus, kent Allah het begin en het eind van alle menselijke proeven, het verleden en de toekomst, evenals het huidige ogenblik. In Zijn gezicht is alles reeds verwezenlijkt. Nochtans, leren wij van deze gebeurtenissen alleen wanneer wij ze in het betreffende ogenblik hebben ervaren. 
De ongelovigen kunnen deze ‘kennis van het lot’ niet begrijpen en zo zich niet ervan bewust zijn. Het is deze kennis die de moslims toestaat om geduld in elk van hun moeilijkheden en beproevingen te tonen. Zoals de Koran vertelt: Er gebeurt geen ongeluk zonder toelating van Allah. En wie in Allah gelooft, - Hij leidt zijn hart. - En Allah heeft kennis van alle dingen (Al-Taghabon, 11) De gelovigen leven in het comfort van het weten dat wat er ook gebeurt het resultaat van het lot is.
Als genade van Hem, heeft Allah diverse beproevingen voor de gelovigen gecreëerd en dan het voor hen gemakkelijk gemaakt te verdragen, op voorwaarde dat zij gelovig blijven aan hem en zich in Zijn handen zetten. Die moslims die echt geloven en oprecht aan hem voorleggen zien een les in de constante verandering die aan hen verschijnt, en zij overwegen het begerig en met dankbaarheid. Gelijkaardig aan iemand die comfortabel in het theater zit lettend op de film, volgen zij met blij vertrouwen het lot dat op hen wordt voorbereid. Soms zijn deze scènes vol van spanning of is het angstaanjagend, in andere tijden kunnen zij prettig en rustig zijn. Maar in hun totaliteit is er nochtans de vreugde en het enthousiasme van het geloof. Angstaanjagende scènes zijn vooral voorbereid en gepland met hun kleinste details. Maar uiteindelijk, elk van hen zijn inbegrepen in de kennis van Allah en onder zijn controle.
Die moslims die de werkelijkheid van het lot begrijpen en het geheim van zijn beproevingen begrijpen, zien elke instantie van ongeluk, honger, of de armoede als een goede zaak en nemen grote genoegen daarin, wetend dat het fijne morele karakter dat zij in aanwezigheid van deze beproevingen hebben getoond in het gezicht van Allah zeer kostbaar is. Dit type van vreugde is uniek aan de gelovigen. Wanneer de moslims geconfronteerd worden door dergelijke moeilijkheden, dan geven de moslims geen uiting aan melancholie, spanning, pijn, paniek, of vrees, omdat zij weten dat Allah elk van deze dingen in hun voordeel zal veranderen. In de Koran, zegt Allah aan de ongelovigen:

Allah zal de ongelovigen op generlei wijze over de gelovigen doen zegevieren. (An-Nisa, 141)

Maar hier moeten wij één punt begrijpen: Wat de moslims ook in deze wereld ervaren, hetzij moeilijkheid of frustratie, verlies van bezit of fysieke sterkte, ziekte of verwonding, dood of onbekwaamheid, deze moeten niet als slechte ervaringen worden beschouwd; eerder zijn zij de testen van Allah. Als zij geduldig zijn tijdens hun beproevingen en zo overgaan, zal Allah hen in deze wereld en het volgende belonen. En aan het eind van deze korte periode van het testen, zullen zij de beloning van het eindeloze leven in het paradijs ontvangen. Moslims die zich van deze werkelijkheid bewust zijn worden enthousiaster wanneer zij worden geconfronteerd met moeilijkheden. Tezelfdertijd overtreft dit enthousiasme de valstrik van de ongelovigen en verslaat het al hun inspanningen. Wanneer de ongelovigen denken dat zij de gelovigen in een moeilijke situatie hebben gezet, maar dan de oprechte vreugde en blijheid van de gelovigen zien, dan begrijpen zij dat zij hen nooit kunnen kwetsen. Voorts tonen de woorden van de gelovigen hun voorlegging en vertrouwen in Allah aan. De Koran openbaart sommige van deze woorden:

(Hun boodschappers zeiden tot hen (de ongelovigen):) “Waarom zouden wij niet op Allah ons vertrouwen stellen, terwijl Hij ons waarlijk heeft geleid op onze weg? En wij zullen zeker geduld hebben met de kwellingen die jullie ons aandoen. En laten daarom zij dat vertrouwen hebben (hun) vertrouwen op Allah stellen.” En degenen die ongelovig waren, zeiden tot hun Boodschappers: “wij zullen jullie zeker uit ons land verdrijven, of jullie moeten zeker terugkeren tot ons geloof.” Toen openbaarde hun Heer aan hen: “Wij zullen de onrechtplegers zeker vernietigen. En Wij zullen jullie na heen in het land vestigen. Dat is voor Wie Mijn plaats (macht) vreest en Mijn aanzegging vreest.” (Ibrahim, 12-14)

Zeg: “Niets zal ons treffen, behalve wat Allah voor ons heeft beschikt. Hij is onze beschermer.” En laten de gelovigen daarom op Allah hun vertrouwen stellen. (At-Taubah, 51)

Een dergelijke houding is het resultaat van de voorlegging van de gelovigen aan het lot dat Allah voor hen creëerde. Zij die vertrouwen en op Allah afgaan zullen nooit vrees of neerslachtigheid ervaren, zoals de Koran het bekendmaakt:

Voorwaar, degenen die zeggen: “Onze Heer is Allah,” en die vervolgens standvastig zijn: er zal geen vrees over hen komen en zij zullen niet treuren. (Al Ahkaf, 13)

Welzeker! Wie zich volledig in overgave wendt tot Allah en die weldoener is, voor hem is zijn beloning bij zijn Heer. Geen vrees zal over hen komen en zij zullen niet treuren. (Al Baqara, 112)

Weet: voorwaar, er zal geen vrees over de geliefden van Allah komen en zij zullen niet treuren. Degenen die geloofden en voortdurend (Allah) vreesden. Voor hen is er de verheugende tijding in het wereldse leven en in het hiernamaals. De Woorden van Allah kennen geen verandering. Dat is de geweldige overwinning. (Yoenoes, 62-64)

In andere verzen, openbaart Allah dat Zijn dienaren die geloven en zich aan Hem overgeven een betrouwbare steun hebben genomen: 

En wie zich geheel aan Allah overgeeft, terwijl hij een weldoener is: waarlijk, die heeft het stevigste houvast gegrepen. En bij Allah is het einde van de dingen. (Loeqman, 22)

Er is geen dwang in de goddienst. Waarlijk, de rechte leiding is duidelijk onderscheiden van de dwaling, en hij die de Thaghoet verwerpt en in Allah gelooft: hij heeft zeker het stevigste houvast gegrepen, dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend. (Al Baqara, 256)

Om gebeurtenissen te bekijken vanuit het 
voordeelpunt van de toekomst
Wanneer de gelovigen realiseren dat zij in deze wereld worden getest, kunnen zij de gebeurtenissen aan het standpunt van de toekomst merken. Wat wordt hiermee bedoeld? Geen kwestie hoe groot de moeilijkheid of de frustratie is, de situatie is tijdelijk. Bijvoorbeeld de mensen kunnen onjuist van iets worden beschuldigd en ten onrechte daarvoor lijden. Maar de waarheid zal uiteindelijk geopenbaard worden. Zelfs als de onrechtvaardigheid niet in deze wereld beëindigt, zullen zij die de onrechtvaardigheid veroorzaakten op de Dag des Oordeel worden gestraft voor wat zij hebben gedaan. Op dezelfde manier, zij die aan om het even welke onrechtvaardigheid leden zullen vooruitstrevend op die dag verheugen op wat hun geduld zal worden beloond. De tijd gaat snel voorbij, en, zoals met elke aardse gebeurtenis, zal elke moeilijkheid in een oogwenk beëindigen. Voorts, staat in de Koran dat Allah heeft beloofd om gemak of verlichting naar elke moslim te verzenden nadat elke test heeft beëindigd: 

Voorwaar. Zo komt met de moeilijkheid de verlichting; voorwaar, met de moeilijkheid komt de verlichting. (As Sjarh, 5-6)

Dus de gelovigen vertrouwen op Zijn eindeloze rechtvaardigheid, wachten op deze beloofde hulp, en verliezen nooit hoop. Zij geloven dat iets goeds na de moeilijkheidseinden zal komen, zowel in deze wereld als in het volgende. Dit betekent dus dat je gebeurtenissen vanuit het standpunt van de toekomst moet bekijken. Moslims weten dat zij waarnemers zijn van hun eigen lot en dat van anderen. Terwijl zij dit weten, nemen zij alles met geduld, vertrouwen en voorlegging waar. Bovendien weten zij dat zij niet in aanraking kunnen komen met hoe een gebeurtenis zal onthullen. Zij houden de volgende woorden stevig vast: het kan zijn dat jullie afkeer van iets hebben, terwijl het goed is voor jullie; en het kan zijn dat jullie van iets houden, terwijl het slecht is voor jullie. En Allah weet, terwijl jullie niet weten. (Al Baqara, 216). Met andere woorden zal elke slechte ding dat de gelovigen zal overkomen hen uiteindelijk ten goede komen, met voorwaarde dat zij in Hem gelovig en geduldig blijven, voor zulke testen die hen toelaten zichzelf te trainen, hun geloof te verdiepen, hun moreel karakter te verbeteren, meer geestelijk en intellectueel bezonken te zijn en hun status in het paradijs op te heffen. Slechts de oprechte gelovigen die met hart en ziel zich aan Allah hebben onderworpen zullen deze geestelijke staat ervaren. Maar de mensen die zich niet aan het lot onderwerpen en de goddienst verwerpen zullen worden overwonnen door wanhoop, vrees, en agitatie, denkend dat zij geen enkele uitweg zullen vinden. Gezien zij geen hoop of verwachting hebben met betrekking tot het hiernamaals, leven zij in een staat van constante geestelijke ongelukkigheid en frustratie. Het volgende vers vanuit de Koran beschrijft deze geestelijke staat:

En wie wil dat Allah hem leidt, diens borst verruimt Hij voor de islam; en wie Hij wenst te doen dwalen, diens borst maakt hij nauw en beklemd alsof hij (op een hoge berg) naar de hemel klimt. Zo legt Allah de bestraffing op aan degenen die niet geloven. (Al An’am, 125)

Deze geestelijke staat van frustratie wordt veroorzaakt door de verwerping van het lot dat Allah voor hen heeft gecreëerd. Het is een benauwende staat die zij voor henzelf hebben gevormd. Het feit dat Allah met zijn eindeloze macht en intelligentie het lot leidt voor elke persoon en de regels over alle dingen is een grote zegen voor de gelovigen. Maar diegenen met weinig of geen geloof kennen niet de waarde van deze zegen en kunnen zo niet aan hun lot voorleggen. Dientengevolge, beëindigen zij zichzelf in de val te laten lopen in frustratie tot zij sterven. Eigenlijk is deze staat een geestelijke straf gegeven in deze wereld in ruil voor mensen met gebrek aan vertrouwen in Allah. Voorts brengen zij het doelbewust op zichzelf, zoals in de Koran staat:

Voorwaar, Allah doet de mensen geen enkel onrecht aan, maar de mensen doen zichzelf onrecht aan. (Yoenoes, 44)

De moslim van moeilijke tijden

De kwaliteit van het morele karakter en het geloof van de moslims wordt geopenbaard in moeilijke tijden. In dergelijke omstandigheden zien wij hun superieure ethiek, moed, geduld vertrouwen, standvastigheid, tolerantie, bereidheid te vergeven, zelfopoffering, genade, menslievendheid, besef, geweten, en bedaardheid.
De “moslim van moeilijke tijden” wijst op een individu dat elke moeilijkheid, frustratie en ontbering verdraagt, terwijl het de hierboven vermelde kwaliteiten toont. Dergelijke mensen compromitteren nooit hun moreel karakter, ontmoeten elke mogelijke gebeurtenis met grote rijpheid, en vertrouwen in Allah, zien de reden voor alles dat gebeurt en het goed daarin, manen anderen aan dezelfde superieure ethiek uit te oefenen. Zoals de Koran zegt: “ Toen zij tot jullie kwamen, van boven jullie en van onder jullie en toen de ogen zich afwendden en de harten in de kelen schoten....” (Al Ahzab, 33), zijn deze moeilijke tijden er wanneer de gelovigen ernstige testen ondergaan en door frustratie in het nauw worden gedreven. 
Wanneer wij van moeilijke tijden spreken, komen sommige voorbeelden in gedachten van mensen die geen Allah kennen: een natuurramp, het verliezen van een baan, faillissement, en gelijkaardige gebeurtenissen. Maar voor degenen met geloof, verwijzen de moeilijke tijden naar ernstigere situaties: een tijd wanneer een persoon van zijn of haar meeste basisbehoeften wordt ontnomen, en wanneer de frustraties veel ernstiger zijn dan de ervaringen ervoor in het dagelijkse leven. De Koran definieert dergelijke tijden wanneer “de harten in de kelen schoten” als periodes wanneer elk denkbaar soort moeilijkheid, ziekte en ramp een persoon aantreft, zoals wanneer zij uit hun huis worden geworpen, door hun land worden gedreven, geconfronteerd worden met vallen die enkel voor hen zijn geplaatst, evenals hun families en mensen en zij onderhevig zijn aan geestelijke onderdrukking. De koran voorziet van voorbeelden van de moeilijkheden die door de profeten en de godsvruchtige gelovigen worden ervaren. Zoals wij eerder zeiden, doorbrachten en verdroegen de godsvruchtige gelovigen vele ernstige proeven:
Denken jullie dat jullie het Paradijs zullen binnengaan, terwijl het gelijke dat tot degenen kwam die voor jullie zijn heengegaan, nog niet tot jullie is gekomen? Rampen en tegenspoed troffen hen en zij werden zo geschokt dat de boodschappers en degenen die met hem geloofden, zeiden: “Wanneer komt de hulp van Allah?” Weet: voorwaar, de hulp van Allah is nabij.
In dit vers, kondigt Allah aan dat mensen moeilijkheden zullen ondergaan en geeft Hij het goede nieuws dat zij die geduldig zijn goede dingen voor eeuwigheid zullen hebben. In deze tijden zal het verschil tussen “de moslims in noodsituaties” en “de moslims in gunstige omstandigheden” duidelijk worden. De leden van de eerste groep antwoorden aan hun moeilijkheden en frustraties op deze wijze:

Degenen die wanneer een ramp hen treft, zeggen: “Voorwaar aan Allah behoren Wij, en voorwaar, tot Hem zullen wij terugkeren.” (Al Baqara, 156)

De stem van het geweten en de stem van 
het zondige ego in moeilijke tijden.
Gedurende de levensloop, wordt de mens getest op zijn reacties ten aanzien van gebeurtenissen, die hij tegenkomt en op zijn innerlijke gedachten. Gedurende deze beproevingen komen wij twee alternatieven tegen: of we luisteren naar de stem van onze Goddelijke leidraad, ons geweten, of we gehoorzamen de laagste vorm van onze ego dat in beginsel altijd tot het verkeerde leidt. Allah vestigt in de volgende verzen de aandacht op deze twee stemmen:

En bij de ziel en haar volmaaktheid, Hij openbaarde haar wat slecht en wat goed (voor haar) is. (As-Shams, 7-8)

De zondige ik, wat de laagste vorm is van het menselijke ego (nafs) wendt zich naar het in opstand komen, kwaad en ongehoorzaamheid aan Allah’s geboden. Feitelijk gehoorzaamt het, het kwaad, moedigt de mens aan om het verkrijgen van Allah’s genoegen te negeren en toegewijd te zijn aan zijn eigen verlangens. Het kwaad doet dit onopvallend. Indien de mens niet naar de stem van zijn geweten luistert, zal hij eenvoudig door de kwade influisteringen van zijn ego verleidt worden. Echter, in iedere omstandigheid blijft het geweten nooit stil totdat iemand zijn laatste adem uitblaast. Ondanks de sluikse inprenting van het kwaad, draagt het geweten ons op om goede en gezegende daden te verrichten. Dit is beslist een weergaloos systeem en een grote gunst van Allah die Hij de mens heeft gegeven. Het doet er niet toe welk gebeurtenis de mens in zijn leven tegenkomt, het doet er niet toe waar hij naartoe gaat of wat zijn oorsprong is, hij is in bezit van een leidraad tot de waarheid. Onthoud altijd, dat je in bezit bent van een leidraad tot de waarheid. Doe nooit alsof je deze inwendige stem niet begrijpt. Bovendien is het geweten niet een ingeving, dat alleen de gelovigen toebehoort. Het bestaat in ieder individu, inclusief ongelovigen. Echter dat de gelovigen altijd de stem van hun geweten gehoorzamen, maakt hen anders. Ongelovigen aan de andere kant, bevredigen hun verlangens ondanks wat hun geweten hen vertelt. Net als ieder ander mens, heb je een geweten en het kwaad dat je misleidt. Ook jij hoort de stemmen van je geweten en je kwaad. Indien je het genoegen en waarheidlievendheid van Allah wilt verkrijgen, doe dan niet alsof je de stem van je geweten niet hoort.
Een persoon zou wel eens bezorgd kunnen zijn, dat hij niet in staat is om deze twee stemmen van elkaar te onderscheiden. Onthoud echter dat het geweten geen moment faalt de waarheid te zien; het vertelt ogenblikkelijk de waarheid. Als iemand echter deze stem hoort, probeert het kwaad het ego direct te misleiden. Het ego maakt verscheidene excuses. Het kwaad voorkomt iemand te doen, wat zijn geweten hem influistert. Anders gezegd, wat men als eerste hoort indien zich een gebeurtenis voordoet, is de stem van zijn geweten. Alle excuses, die we maken om deze stem niet te volgen, zijn afkomstig van de stem van het zondige ego. Op het moment dat je deze stem van het geweten hoort, doe dan niet alsof je niet begrijpt dat deze stem, die je tot het genoegen van Allah uitnodigt, jouw stem is. Indien iemand de stem van zijn geweten negeert, wordt men haast, als de tijd rijp is, een slaaf van het ego en wordt men gevoelig voor ieder soort kwaadaardigheid. Aangezien zo’n houding alleen maar een uitdrukking is van iemands eigen voorkeur, faalt men voor deze test en verliest men de eeuwige en gezegende verlossing, waarvan het verlies een eeuwig gemis is. Men draagt de enige verantwoordelijkheid om een dienaar van Allah te zijn, wat alleen bereikt kan worden door volgens de Koran te handelen en het volgen van het eigen geweten. Allah noemt in het volgende vers het einde van diegenen, die net doen alsof zij dit feit niet bevatten “een mislukking”:

En voorzeker hij gaat ten gronde (mislukt) die haar te gronde richt. (As-Shams, 10)

Zeker, haast iedereen heeft de innerlijke pijn ervaren, die spijt met zich meebrengt. De voornaamste oorzaak van dit gevoel is het niet volgen van de geboden van het bewustzijn, die voor de mens ook een Goddelijke waarschuwing is. In sommige gevallen, wordt deze pijn niet verlicht totdat de persoon zijn misdaden verbetert of zijn gebrekkige voorkeur verandert; het wordt eenvoudigweg een geestelijke marteling. Doe dus niet alsof je niet begrijpt wanneer je overladen bent met spijt. Dat is zeker een teken van een zonde die je hebt begaan; je geweten heeft je reeds verteld wat je fout hebt gedaan en waar je die zonde begaan hebt. Grijp deze kans om je zonden in deze wereld te compenseren, nu er nog een kans is. In het hiernamaals zal de spijt, die je zult voelen ondraaglijk zijn, en die zal tot in de eeuwigheid bij je blijven, tenzij de vergiffenis van Allah en Zijn genade anders beslist. Alhoewel je ego denkt dat het een moeilijke taak is, of hij weigert het geweten te volgen, doe niet alsof je niet begrijpt dat het geweten je naar de waarheid leidt. Wees ervan overtuigd dat Allah een oneindig geweten heeft; indien je volhardt in het opvolgen van de Koran, en waakzaam bent over dat, wat je geweten je beveelt, dan zal Allah je voor al je daden overvloedig belonen, zelfs voor die daden die voor jou onbelangrijk lijken. Ondertussen zullen in de aanwezigheid van Allah degenen, die achteloos over de Koran blijven en over hun geweten zeker niet op dezelfde manier behandeld worden.
Om aan mensen te beschrijven wat zij, die naar het grote verlies luisteren en de vriendschap van satan aantrekken, door deze overeenkomst te maken zullen verliezen, is het noodzakelijk om te weten hoe satan zijn invloed over hen verwierf. De Koran geeft gedetailleerde informatie over dit en waarschuwt mensen over zijn valstrik.
Toen Allah profeet Adam (as) creëerde, beval Hij de engelen en de satan om voor hem te buigen. De engelen deden dit, maar door zijn arrogante trots weigerde satan dit te doen en werd daarom verdreven van het paradijs om deze opstand. Hij vroeg toen aan Allah om hem toe te staan om mensen tot de dag der Opstanding te beïnvloeden. Allah willigde dit verzoek in, maar heeft Hij gezegd dat Hij geen invloed over zijn gelovende dienaren zou hebben. De satan deed de gelofte dat hij de mensen zou bedriegen met diverse beloften, teleurstellingen, en valstrikken en hen zou wegtrekken vanaf de ware weg. De Koran brengt zijn eed met elkaar in verband, als volgt:

Hij (satan) zei: “Omdat U mij hebt doen dwalen, zal ik hen belemmeren op Uw recht pad. Daarna zal ik zeker tot hen komen, van voor hen en achter hen en van hun rechterzijde en van hun linkerzijde, en U zult de meeste van hen niet als dankbaren aantreffen.” Hij (Allah) zei: “ Ga er uit weg, veracht en verstoten. Wie van jou dan volgt: voorwaar, Ik zal de hel vullen met jullie allen.” (Al A’raf)

Hij (satan) zei: “Ziet U? Dat is degene die U boven mij geëerd hebt. Indien U mij uitstel geeft tot de Dag der Opstanding zal ik zeker zijn nageslacht doen dwalen, op weinigen na.” Hij (Allah) zei: “ Ga heen, wie van hen jou volgt: voorwaar: De Hel zal jullie beloning zijn, als een volledige beloning! En rui van heen op wie jij kunt met jouw stem, en val hen aan met paarden en je voetvolk, en deel rijkdommen en kinderen met hen en doe hen beloften.” En de satan belooft hen niets dan bedrog. (Al Isra, 62-64)

Zoals in het vers staat, zal satan van alles proberen om mensen af te leiden van de ware weg en hen te verhinderen dankbaar te zijn aan Allah en een goed moreel leven te leiden. Dientengevolge, zal hij de meerderheid van de mensen aan zijn kant brengen door de stem van het zondige ego te gebruiken. Om deze reden, wanneer de mensen harde tijden ondergaan, zal satan hen altijd egoïstisch laten denken en hen voorstellen hoe hun eigen voordelen te verschaffen door zelfopoffering, medeleven, en genade als negatieve opties:

O mensen, eet van wat op aarde is het goede toegestane, en volgt niet in de voetstappen van de satan. Voorwaar, hij is voor jullie een duidelijke vijand. Voorwaar, hij roept jullie op tot het kwade en zedeloosheid en (wil) dat jullie over Allah zeggen wat jullie niet weten. (Al Baqara, 168-169)

Om elk van deze redenen, moeten de moslims die moeilijkheden, frustraties, of rampen onder ogen zien volgens hun geweten handelen zodat zij zich niet bij satan zullen aansluiten. Door de satan te volgen, geven slechte kwaliteiten zoals: egoïsme, opportunisme, verslaving aan genoegens, schijnheiligheid de kans om de ethiek van de Koran te bederven. De oprechte moslims luisteren naar hun geweten en volgen altijd de manier van goedheid. Zoals de Koran zegt, is het belangrijk dat de goede moraliteit wordt getoond wanneer “de zaak wordt opgelost”:

Gehoorzaamheid en een juist woord (zouden beter zijn). Wanneer dan de zaak is opgelost, (dan hebben zij er een afkeer van). Maar als zij oprecht zouden zijn tegenover Allah, dan zou dat beter voor hen zijn. (Moehammad, 21)

De meerderheid van de mensen weten dat de trouw die in de beproevingen worden getoond op superieure ethiek wijst en zweren dat zij in dergelijke tijden gelovig en sterk zullen zijn. Maar wanneer de beproevingen komen, dan past hun gedrag hun eerdere beloften niet aan en reageren zij negatief wanneer zij door de minste frustratie worden geraakt. Zij worden plotseling boos en, in plaats van liefde en medeleven, vertonen zij tegen-beschuldigingen. In een ogenblik, kunnen zij verdacht, oproerig en eisend worden. In dergelijke instanties, zullen de sterken van de zwakken worden onderscheiden en de vervalste moraliteit zal zichzelf tonen; diegenen waarvan het geloof zwak is zullen zich door ondergedompeld te worden in bezorgdheid openbaren. Deze moslims zijn slechts één stap verwijderd van het aansluiten bij de ongelovigen en hun anti-moslimactiviteiten. De gelegenheden zoals deze versterken verscheidene keren de waarde van een moslim wiens geloof oprecht en sterk is.
De elk van de moeilijkheden en frustraties die in het dagelijkse leven worden ondervonden zijn zowel een test als een middel voor een geluk dat met het paradijs kan worden vergeleken die de moslims in het verdere leven hopen te bereiken. En, voor de oprechte moslims, brengt elk van de dergelijke moeilijkheden een verhoging van liefde, eerbied en waardering van andere moslims, en is een zegen die hun geloof verdiept. Het is een goddelijke zegen met overvloedige voordelen en schoonheden dat maakt de gelovigen die persoon als voorbeeld te nemen. Bovendien heeft het een positieve invloed op het geloof van diegenen rond hen (door de gunst van Allah) en het maakt hen van de bewondering van de ongelovigen waardig, hetzij geheim of open.
Iemand die denkt dat een bepaalde gebeurtenis buiten het plan van het lot is, is onder de sterke invloed van satan, welke vaak de oorzaak van dergelijke twijfels is. Satan neemt groot genoegen in het zien dat mensen in deze situaties uitlopen. Soms, onder zijn invloed, kunnen de mensen in de ziekte vallen van het overwegen van een blijkbaar onbelangrijke kwestie als zijnde buiten het gebied van het lot en voorbij de genade, kennis en bedoeling van Allah. De gelovigen moeten zich er bewust van zijn en deze ziekte vermijden, en het kunnen genezen als zij op de een of andere manier aan het bezwijken. 
Bijvoorbeeld, er is goed in elke gebeurtenis in dergelijke blijkbaar minder belangrijke dingen zoals een bepaald televisieprogramma missen of het vergeten eten te bestellen. Bijvoorbeeld het missen van een televisieprogramma zou hen extra tijd kunnen geven om een goede daad te verrichten, goede gedachten te denken, of bij een idee kunnen aankomen dat hun capaciteit zal verhogen om Allah zelfs meer te dienen. Of, tijdens die tijdspanne kunnen zij Allah herinneren en begrijpen zij veel meer dan zij van het televisieprogramma gekregen zouden hebben. Het vergeten om eten te bestellen kan als een dieet zijn dat een ziekte geneest. De mensen kunnen vinden dat zij aan normaal terugkeren als zij vergeten één dag kaas te eten. Door overgave in Allah, bereiken zij verdiensten in Zijn gezicht, en winnen Zijn goedkeuring door ernaar te streven goede akten te doen. Bovendien, is het altijd vertrouwen in Allah een middel voor de gelovigen om liefde en tevredenheid te bereiken. 
Gezien vele gelijkaardige voorbeelden van het dagelijkse leven kunnen worden verzameld, is het zeer belangrijk om deze kwestie te begrijpen en onze verstand niet te laten verslappen. Wat de mensen ook tegenkomen, belangrijk of onbelangrijk, is inbegrepen in het lot. De satan stelt voor dat deze gebeurtenissen noodzakelijke componenten van het dagelijkse leven zijn en niets te maken hebben met het lot. Nochtans moeten de gelovigen zich altijd van deze suggesties waakzaam en bewust zijn, door dit te kunnen begrijpen en het in hun hoofd te houden, door de reden en het goede in elke gebeurtenis te zien, en door te realiseren dat alles wat binnen het goede plan van Allah is een grote zegen is in deze wereld en de komende wereld. Dit is een waarheid die wijsheid, comfort en tevredenheid geeft aan alle gelovigen.

De scheiding van goed en kwaad
Allah creëerde goed en kwaad, hulp en schade, schoonheid en lelijkheid gelijktijdig en maakte voor hen de beproevingen aangaande de weg naar het paradijs of de hel. De periode van de beproeving scheidt duidelijk: het goed van het kwaad, degenen die geduldig zijn van degenen die bang zijn om moeilijkheden onder ogen te zien, degenen die zich verzetten op een ongelovige manier te denken van degenen die zitten en niets doen, en degenen die hun zondige ego volgen van degenen die naar de stem van hun geweten luisteren.
Er is een zeer goede reden waarom het goede en het kwaad zo dicht worden verbonden aan elkaar. Één reden is dat de waarde van het goed en het kwaad slechts binnen deze tegenstrijdigheid kan worden begrepen. Als kwaad, ontbering of de ramp niet bestond, konden de mensen niet de waarde van het goed begrijpen. Bijvoorbeeld, wanneer u een diamant tussen gewone stenen plaatst, worden zijn schoonheid en fascinatie duidelijker. 
Een ander reden wordt gevonden in het geheim van de beproeving in deze voorbijgaande wereld. Hier worden de mensen getest met het goed en het kwaad. Bij het testen, zal het verschil in graad tussen deze twee duidelijker worden, en de welwillendheid wordt gescheiden aan één kant, en het kwade aan de andere. Terwijl de Engel van de Dood de zielen van de kwade mensen met grote ruwheid zal nemen, zullen de goede mensen worden verzocht om de schoonheid en het genoegen van het Paradijs in te gaan. De koran zegt dat deze beproevingen de manier is waardoor de gelovigen van diegenen met een ziekte in hun harten worden onderscheiden: 

En wat jullie trof op de dag dat de twee legers elkaar ontmoeten, was met het verlof van Allah, opdat Hij de gelovigen toetst. En opdat Hij degenen die huichelen gekend deed worden, en er werd hun gezegd: “Kom en vecht op de weg van Allah, of verdedig (jullie zelf tenminste).” Zei zeiden: “Wanneer wij geweten hadden dat er een gevecht zou zijn, zouden wij zeker jullie gevolgd hebben.” Zij waren op die dag dichter bij hun ongeloof dan bij geloof. Zij zeiden met hun lippen wat niet in hun harten was. En Allah weet beter wat zij verbergen. (Al Imran, 166-167)

Zoals deze verzen aantonen was het gedrag dat door de tijdgenoten van de Profeet (saas) in aanwezigheid van moeilijkheid werd getoond, de manier waardoor de godsvruchtige gelovigen van de hypocrieten werden onderscheiden. 
Bediuzzaman bespreekt diepgaand hoe de moeilijkheden en de rampen het goed van het kwaad scheiden, en geeft een zeer goed en wijs advies betreffende deze kwestie. Bij de vraag wat het doel van satan en verdorvenheid is, concludeert hij dat sommige zeer belangrijke redenen achter elke frustratie, ontbering en verdorvenheid liggen. Het belangrijkst hiervan is de scheiding tussen een “steenkoolachtige” aard en een “diamantachtige” aard. Hij gebruikt dit voorbeeld om aan te tonen dat elk soort moeilijkheid en frustratie het beste in een persoon uitbrengt. De beproevingen van deze wereld brengt tot het verduidelijken van de slechte aspecten van elke persoon en bied hen de mogelijkheid om hen te verbeteren. Bijvoorbeeld, een ernstige ziekte kan de geestelijke zwakheid of bedeesdheid van een persoon openbaren. Aldus, wanneer een vrouw van haar zwakheid bewust wordt verhelpt zij het onmiddellijk. Dus, de ziekte stond haar toe om haar fouten te zien en hen te verbeteren binnen dit korte leven. Na dit ongeluk, zal één meer onzuiverheid worden afgeschaft, en haar moreel karakter zal worden verbeterd. Neem dan het voorbeeld van een man met een levenslange reputatie om eerbaar te zijn, maar gaat failliet en neemt tot onwettige middelen zijn toevlucht om geld te krijgen. Dit toont hoe ongelukken de slechte aspecten van een persoon kan openbaren. Maar als deze persoon geen zonde begaat en zijn eer ondanks zijn behoefte aan geld compromitteert, dan zal zijn ontbering aantonen dat hij werkelijk zuiver en godsvruchtig is. 
In zijn brieven, geeft Bediuzzaman voorbeelden van de wijsheid van het tonen van geduld in situaties die later voor het goede zullen blijken. Hij schrijft: De verwezenlijking in de wereld van verdorvenheid, kwetsbaarheid, beproevingen, het kwaad en het lijden is niet iets slechts of lelijk; deze dingen zijn gecreëerd voor een zeer belangrijk doel. ….in de wereld van menselijke wezensvooruitgang en daling zijn eindeloos. Er is een grote afstand tussen de Nimrods en Farao’s op één hand en de vromen en de profeten op andere. Om zo onderscheid te maken tussen de “steenkool-achtige” onedele zielen en de “diamantachtige” verheven zielen, opende de verwezenlijking van satan een arena van strijd, wedstrijd en beproevingen waarnaar de Profeten werden gestuurd en waarin het geheim van verantwoordelijkheid werd geopenbaard. Als er geen strijd en wedstrijd waren, dan zouden de kwaliteiten in steenkool en diamanten niet te onderscheiden zijn in het menselijke erts. De verheven ziel van Abu Bakr as-Siddiq en de onedele ziel van Abu Jahl zouden op dezelfde niveau blijven. Dit betekent dat de verwezenlijking van het kwaad en verdorvenheid niet slecht en lelijk is, omdat het tot belangrijke resultaten leidt. .7 
Een andere kwestie die hier wordt beklemtoond, is de waarde van de beproevingen van deze wereld. Als er geen kwaad of frustratie zou zijn, dan zouden de goede kwaliteiten van het menselijke karakter niet duidelijk naar voren komen, dan zouden de hoge morele kwaliteiten van de godsvruchtige personen niet getoond worden, en dan zou er geen vooruitgang zijn in zijn niveau van geestelijkheid. Dit is waarom elke eventualiteit die in feite negatief schijnt te zijn, een onbeperkte horizon van kans opent, om zijn moreel karakter te rijpen, te versterken en te verdiepen in zijn geestelijkheid, en zijn rang en positie in het paradijs opheft. 
Bediuzzamna schrijft verder dat: 
de godsdienst een onderzoek en een test is, voorgesteld door Allah zodat in de arena van de concurrentie de opgeheven geesten en de onedele geesten van elkaar kunnen worden onderscheiden. Net zoals de materialen in brand worden geworpen zodat diamanten en steenkool, goud en aarde, van elkaar worden gescheiden, zo ook is de godsdienst een beproeving betreffende de verplichtingen die aan de mens door Allah worden opgelegd en betreffende de concurrentie, waaruit deze wereld bestaat. Op deze wijze worden de opgeheven juwelen in de bron van de capaciteit van een persoon afgescheiden van het afval. De Koran werd in deze wereld voor de mens geopenbaard die door de beproevingen in de arena van concurrentie moet worden geperfectioneerd. 8
Volgens deze vergelijking, moeten de goede diamantachtige kwaliteiten van de slechte steenkoolachtige kwaliteiten worden onderscheiden. Maar als dit kan worden gedaan slechts door brand te gebruiken, moeten de mensen door ernstige testende periode gaan die moeilijkheden, ongelukken en diverse frustraties impliceert om hun slechte kwaliteiten te verwijderen zodat hun goede kwaliteiten in het licht van de dag kunnen glanzen. 
Bediuzzaman geeft een ander voorbeeld: de scheiding van zilver en koper van het erts wanneer het tegen een toetssteen wordt geslagen. Twee waardevolle materialen worden gescheiden van elkaar door het erts tegen die steen te slaan en het waardeloze kopererts wordt geëlimineerd. In dit proces van scheiding, moet het erts hevig tegen de steen worden geslagen en dan door een fijne zeef worden overgegaan. Dit proces openbaart het zilver binnen het erts en reinigt het van het kopererts, welke zijn waarde vermindert. Wat Bediuzzaman bedoelt met het worden “geslagen tegen de steen” is dat het ondergaan van moeilijkheden, ongelukken en frustraties zullen veroorzaken dat de interne schoonheid van een persoon wordt geopenbaard. De strengheid van de moeilijkheden en de frustraties openbaren de sterkte van het geloof van een persoon, evenals de superioriteit van zijn of haar karakter, onderscheidingsvermogen, trouw en loyaliteit. Voorts gaat deze test achter een rijpheid van karakter met groot geloof en geestelijke diepte weg. Zo zuivert dit proces de superieure karakter, van de gelovigen, van alle kwaliteiten die het verzwakken, tot het als zilver verschijnt. Bediuzzaman schrijft: 
Dan werd vanochtend mij het volgende bijgebracht: voor ons om in deze strenge beproeving te worden geplaatst, en om talrijke tijden op de toetssteen te worden geslagen om duidelijk te zien of wij messing of goud zijn, en om in elke opzicht oneerlijk te worden gezuiverd, en om door steeds fijnere zeven drie of vier keer over te gaan om te zien of onze kwaad beveelt zielen een deel uitmaken of om het even welke trucs spelen, welke uiterst noodzakelijk is voor onze dienst welke zuiver en alleen in naam van de waarheid zou moeten zijn, zodat het Goddelijke besluit het veroorlooft. Wegens het worden tentoongesteld in dit gebied van de beproevingen en de examen die geconfronteerd wordt met halsstarrigheid, onrechtvaardige vijanden en hun voorwendsels, heeft iedereen begrepen dat er geen bedrog, geen zelfzucht, geen kwaadaardigheid, geen wereldse of persoonlijke belangen is, noch diegenen die naar het Hiernamaals uitkijken, vermengd met onze dienst, en dat het volledig oprecht is en uit waarheid en werkelijkheid ontstaat. Als het verborgen was gebleven, dan zou het talrijke betekenissen kunnen hebben. De massa gelovigen zou geen vertrouwen daarin hebben gehad. Zij zouden gezegd hebben: “misschien bedriegen zij ons” en de elite zou ook hun verdenkingen hebben gehad. Denkend dat “misschien zij hetzelfde handelen als sommigen van hen die zichzelf verkopen om geestelijke rang voor zichzelf te verwerven en vertrouwen te winnen” zij zouden daarvan niet volledig zeker voelen. Nu, na de beproevingen, wordt zelfs de koppigste en de onvermurwbare persoon gedwongen om te onderwerpen. Als jouw ontbering één is, zijn jouw winsten duizendvoudig. Als Allah het wil.9
In deze voorbeelden, vestigt Bediuzzaman ook de aandacht op andere redenen van frustratie en ongelukken. Andere mensen zullen zien en geïnspireerd worden door het superieure morele karakter van die personen die zich ontdoen van hun negatieve kwaliteiten terwijl zij strenge beproevingen meemaken. De trouw van moslims, hun superieure en positieve handelingen aan de kant van oprechtheid, zullen verschijnen wanneer zij deze ernstige beproevingen onder ogen zullen zien en de mensen zullen zien dat zij geen menselijke beloning voor de dienst verwachten die zij hebben uitgevoerd. Zelfs zij die grote twijfels over moslims koesteren, zullen toegeven dat elke inspanningen die zij maken alleen omwille van het verdienen van het goede genoegen van Allah zullen zijn, en iedereen zal getuigen van de zuiverheid van hun intenties. Andere mensen zullen de moslims herkennen aan de moeilijkheden en ongelukken die zij ondergaan, welke bevestigen dat zij op de juiste weg zijn. 

Het tentoonstellen van goede morele 
kwaliteiten op momenten van moeilijkheid 
en frustratie.
Iedereen ervaart vele dingen tijdens de dag: gevoel van moeheid, honger, zwakheid enz. Dit is zeer natuurlijk. Nochtans, zegt Allah dat moslims kunnen worden verkozen om beproevingen te ondergaan die veel harder zijn dan deze als en test. Het morele karakter dat door de gelovigen en ongelovigen in deze situatie wordt geopenbaard is vrij verschillend. Bijvoorbeeld: 
Dergelijke informaties brengt de ongelovigen ertoe om te rebelleren, te worden geïntimideerd, agressief te worden, en hoop en integriteit te verliezen. Aangezien zij niet in het verdere leven geloven, denken zij dat alles die zij doen slechts voor deze wereld relevant is, zoals in Koran staat:

En zij zeiden: “er is niets dan ons wereldse leven, wij sterven en wij leven, en niets vernietigt ons dan de tijd. ” Maar zij hebben daarover geen kennis, zij vermoeden slechts. (Al Djatsijah, 24)

Volgens dit vers zal alles beëindigen wanneer deze wereld zal beëindigen. Daarom willen zij dingen ervaren zoals: comfort, gemoedsrust, loon voor hun werk, en alle andere goede dingen in deze wereld. Deze wens maakt moeilijkheid en frustratie zeer pijnlijk voor hen. Zij zijn noch geduldig noch vertrouwelijk, kunnen niet vergeven of van zichzelf geven, kunnen anderen niet menselijk behandelen, of hebben geen ene gevoel van medeleven of genade. Gelovend dat er geen beloning of winst in dergelijke dingen zijn, vallen zij in wanhoop van het denken dat de moeilijkheden slechts verlies brengen. 
Maar dergelijke ideeën zijn totaal verkeert, omdat het echte en eeuwige leven van een persoon slechts na de dood begint. Op de Dag der Opstanding zal iedereen totaal rekenschap geven voor wat zij hebben gedaan en zullen hun verdiende beloning ontvangen. Zij die goede morele kwaliteiten hebben tentoongesteld zullen aan geen verlies leiden; integendeel, hun aanwinst zal groot zijn. In feite, zullen de beloningen ontvangen worden voor elke goed woord dat zij hebben gesproken, elke vrome akte die zij hebben gedaan, en elke instantie van zelfopoffering, trouw, loyaliteit, menslievendheid die zij hebben getoond. De gelovigen herinneren onze Profeet’s (saas) hadith: “het slechte gedrag vernietigt de aanbidding net zoals specerij honing vernietigt” 10 en overangstvalligheid vermijdt slecht gedrag. Maar mensen die veel uit de godsdienst zijn verwijderd, zijn zich niet bewust van deze werkelijkheid. Zij worden geïntimideerd in aanwezigheid van moeilijke situaties, omdat zij ontkennen dat alles die zij ervaren een test is. Hier is een punt waarvan wij zorgvuldige nota moeten nemen: “Wanneer jullie pijn lijden dan, voorwaar, zij lijden pijn zoals jullie pijn lijden. En jullie hopen op (dat) van Allah waarop zij niet hopen.” (An-nisa, 104). Zoals dit vers zegt, worden zowel de gelovigen als de ongelovigen onder de indruk gemaakt door moeilijkheden en frustraties. Maar omdat de ongelovigen geen geloof in Allah hebben en van mening zijn dat niet elke gebeurtenis door hem is gecreëerd, verwachten zij niet van Allah te ontvangen wat de gelovigen hopen te ontvangen. Zo is het basisverschil dat zij van de ware betekenis van het leven vergeetachtig blijven. Het geloof in Allah van de gelovigen scheidt hen totaal van de ongelovigen in het verdere leven. 
Bijvoorbeeld, vertelt Allah ons dat de mensen door honger en armoede zullen worden beproefd. Terwijl de honger een belangrijke moeilijkheid en frustratie voor de ongelovigen is, is het voor de moslims een beproeving waarin zij de kwaliteit van hun moreel karakter kunnen tonen en een goede kans die zij niet zouden moeten missen. In dergelijke tijden verkrijgt, onderwerping, vertrouwen geduld in Allah, een groot belang, en het feit dat zij geen hoop verliezen maar eerder het goed zien in elke gebeurtenis zijn aanwijzingen dat zij de test overgaan.
De ongelovigen houden eerst rekening met hun eigen voordeel en comfort; nochtans, geeft de morele kwaliteit van gelovigen altijd voorrang aan een ander persoon. De gelovigen geven royaal de beste zitplaats, het beste voedsel, en de beste kleding aan andere gelovigen. Wanneer het koud is, zullen de oprechte moslims zorgen voor hun medemoslims door hen dekens en hete dranken aan te bieden, zelf wanneer zij het zelf koud hebben. Zij vergen vreugde in het verzekeren van de gezondheid, veiligheid, en geluk van hun vriend, want zij weten dat het genoegen dat uit deze handelingen van zelfopoffering wordt afgeleid niet kan worden vergeleken met het genoegen van het zelf drinken van de hete drank. 
De mensen kunnen fijne morele kwaliteiten tentoonstellen als alles goed gaat ten midden van een overvloed van zegen of als hun gezondheid goed is en aan hun behoefte word voldaan. Maar bijvoorbeeld het tonen van morele kwaliteit in moeilijkheid, of het tonen van goede behandeling naar anderen terwijl er wordt gemeden, belasterd of zwart gemaakt door ruwe woorden, is aan kwaad door goed te beantwoorden. Een ander teken van goed moreel karakter is wanneer een persoon die niet hongerig is voedsel aan anderen geeft en een persoon die warm is aangekleed, kleding geeft aan een persoon die het koud heeft. Beide mensen zijn zeer waardevol in het gezicht van Allah, maat het tonen van morele voortreffelijkheid in aanwezigheid van moeilijkheden en slechte behandelingen is zeer belangrijk en waardevol, vanwege de sterkte en de oprechtheid van het geloof, vroomheid en superieure deugd. 
Bovendien, zij die een deugdzaam leven lijden, luisterend naar hun geweten kunnen constant hun zondige ego horen aansporen naar het kwaad, voorstellend dat zij het moeilijk vinden om goed te zijn, en alles proberen te vernietigen van hen om zo te zijn. Deze stem maakt mensen bang dat zij koud zullen zijn als zij een trui weggeven of dat zij hongerig zullen zijn als zij hun eten weggeven. Dit is één van de tactiek van Satan, namelijk de vrees voor armoede te gebruiken in de poging om de gelovigen te verhinderen de armen te helpen, zoals concreet in de Koran staat:

O jullie die geloven: geeft van de goede dingen die jullie verworven hebben en voor wat Wij voor jullie op de aarde hebben voortgebracht en kiest niet van het slechte ervan om te geven, waarvan jullie slechts met gesloten ogen zouden nemen. En weet dat Allah behoefteloos, Prijzenswaardig is. De satan dreigt jullie met armoede en beveelt jullie gierigheid en Allah belooft jullie vergeving van hem en gunst. En Allah is alomvattend, Alwetend. (Al Baqara, 167-168)

Deze passage gaat om het feit dat Allah deze truc van Satan verijdelt en kondigt aan de mensen het goede nieuws van zijn goed genoegen. In ruil voor hun moreel karakter, staat Allah hen toe om een geestelijke verrukking te ervaren die met om het even welk aardse genoegen niet kan worden vergeleken. Er is geen grens aan de vreugde die uit zelfopoffering, geduld, trouw, grootmoedigheid, menslievendheid en loyaliteit komt. In een vers prijst Allah het superieure karakter van die gelovigen die met enthousiasme en gelukkig hun huizen openenden voor andere moslims die naar hun land migreerden en voor alles zorgden die waaraan zij behoefte hadden, ondanks het feit dat zij zelf behoeftig zijn: 

En degenen die vóór hen in de stad (Medina) woonden en geloofden (de Ansar), zij houden van degenen die (vanuit Mekka) naar hen zijn uitgeweken, zij vinden in hun hart geen jaloezie op wat (aan hen) gegeven is. En zij geven aan (hen) voorrang boven zichzelf, ook al is er behoefte onder hen. En wie zich hoedt voor zijn eigen gierigheid: dat zijn degenen die zullen welslagen. ( Al Hasjr, 9)

Allah beschrijft ook de beloningen die de beproevingen van dorst, moeheid en honger worden verleend aan hen die op Zijn manier werken:

Het past de bewoners van Medina niet, noch hen die in de omgeving verblijven van de bedoeïenen, dat zij achterblijven bij de boodschapper van Allah, noch dat zij hun eigen leven verkiezen boven zijn (Mohammad’s) leven. Dat is omdat noch dorst, noch vermoeienis, noch honger hen treft op de Weg van Allah. En zij betreden geen plaats waarmee zij de woede van de ongelovigen opwekken, noch nemen zij iets af van een vijand of wordt voor hen daarmee een goede daad opgeschreven. Voorwaar, Allah doet de beloning van de weldoeners niet verloren gaan. (At Taubah, 120)

Zoals dit vers zegt, is elke frustratie die een moslim op de manier van Allah ervaart, in feite, een goede akte. Gezien alle mensen werden gecreëerd om Allah te dienen en goede akte te doen, zullen zij de beloning voor hun geduld en morele karakter ontvangen en zullen zij aan geen onrechtvaardigheid lijden. 
Hetzelfde beschikt over de waarheid wanneer het gaat om ziekte, en andere frustraties. De gelovigen weten dat slechts Allah hen zal belonen en dat deze wereld slechts tijdelijk is. Daarom zijn zij altijd scherpzinnig, beslissend, en standvastig omdat zij in Koran hebben gelezen dat Allah geestelijke sterkte en steun aan die gelovigen zal geven die voor Hem werken. Het kennen van het geheim van de beproevingen van deze wereld veroorzaakt een groot gevoel van gemak in aanwezigheid van moeilijkheid. De mensen die weten dat wat er ook gebeurt een test is kunnen noch gefrustreerd of gedeprimeerd worden, noch hoop verliezen en door vrees en bezorgdheid overweldigd worden. 

De sterkte die de gelovigen steunt
De enthousiaste en blije sterkte van het karakter dat de gelovigen tonen wanneer zij moeilijkheden en frustratie ondervinden is iets dat zij, die geen geloof hebben in de opperste macht van Allah, niet kunnen begrijpen. De ongelovigen zijn verdacht en benieuwd naar welke macht die mensen steunt, en aangezien zij geen geloof in Allah hebben, blijven zij totaal onbewust van de waarheid dat slechts Allah deze steunende macht kan verzenden. Volgens die ongelovigen zijn de mensen sterk wegens hun materiele middelen en vrienden. Aldus, zien zij altijd uit naar een soort intentie en verschillende materiele bronnen waarvan zij denken dat het de oorzaak is van de sterkte van de gelovigen. Nochtans, komt deze sterkte uit het geloof van de gelovigen in het lot en het hiernamaals, evenals hun vertrouwen en voorlegging in Allah. Het leven van de profeten en andere vrome gelovigen bevat vele fijne voorbeelden van de macht die uit dit vertrouwen komt. 
Een belangrijk voorbeeld is de groep van Farao’s tovenarij, die de sterkte van hun karakter toonden toen Farao hen met de dood bedreigde. De Koran vertelt ons dat Farao hen probeerde om met marteling en dood te intimideren, en hen hield van het volgen van de ware weg die profeet Mozes (as) aan hen had gebracht. Nochtans, hun antwoord op hem toonde aan dat zij slechts Allah vreesden en zich tot Hem wenden in elke moeilijkheid die hen overkwam. Ondanks alle bedreigingen van Farao, vertelden de tovenaars dat zij zich standvastig zouden houden aan de voorlegging en vertrouwen in Allah die hun geloof hen had gegeven:

Hij (Farao) zei: “Geloven jullie hem voordat ik jullie toestemming gegeven heb? Voorwaar, hij is zeker jullie meester die jullie tovenarij onderwezen heeft. Ik zal zeker jullie handen en voeten aan tegenovergestelde kanten afhakken en ik zal jullie zeker kruisigen aan de stammen van palmbomen! En jullie zullen zeker weten wie van ons strenger en blijvender is wat betreft bestraffing.” Zij zeiden: “Wij zullen jullie nooit verkiezen boven wat van de duidelijke Tekenen tot ons is gekomen en Degenen Die ons geschapen heeft. Besluit daarom wat je besluit is: voorwaar, wat jij ook besluit, dat is van het wereldse leven. Voorwaar wij geloven in onze Heer, opdat Hij onze zonden zal vergeven en (ook) de tovenarij, waartoe jij ons gedwongen hebt. En Allah is beter (in het belonen) en blijvender (in de bestraffing).” (Tha-Ha, 71-73)

En ander voorbeeld betreft de jonge mensen die in Profeet Mozes (as) geloofden. Bedreigingen van Farao verhinderden sommige van zijn mensen het hebben van geloof in Allah, en zo leden zij aan een groot verlies. Maar de vrome gelovigen die slechts de macht van Allah vreesden, in Hem geloofden en die manier volgden die de Profeet Mozes (as) aan hen toonden. De onderdrukking en de aanvallen van Farao en zijn bedrijf schrokken hen niet af:

Toen geloofde niemand Mozes, behalve (enkele) jongelingen van zijn volk, ondanks zij vreesden dat Farao en zijn vooraanstaanden hen zouden vervolgen. En voorwaar, Farao was zeker een onderdrukker in het land: en voorwaar, hij behoorde zeker tot de buitensporigen. (Yoenoes, 83)

Net zoals deze vrome jonge mensen die in profeet Mozes (as) geloofden, toonden alle gelovigen hetzelfde vertrouwen en moed wanneer zij geconfronteerd werden met vijandigheden van de maatschappij of ernstige moeilijkheden, frustratie of behoefte. De Koran vertelt ons:

En toen de gelovigen de bondgenoten zagen, zeiden zij: “Dit is Allah en Zijn boodschapper ons hebben beloofd, en Allah en Zijn Boodschapper hebben gelijk.” En het doet hun slechts toenemen in geloof en onderwerping. (Al Ahzab, 22)

Uiterst nauwgezette Gehoorzaamheid in 
Allah in tijden van moeilijkheid
Een van de opmerkelijkste dingen die godsvruchtige moslims van anderen onderscheiden is hun aandacht aan de bevelen en aanbevelingen van Allah. Geen moeilijkheid, frustratie of beperking zal hun besluit verminderen om hen uit te voeren of hen ertoe te brengen om hun moreel karakter te compromitteren. Geen kwestie in hoeveel problemen of behoeften zij zich bevinden, zij zullen nooit in aanmerking nemen iets te doen wat verboden is door Allah. In een situatie heersend van ziekten, behoefte, mislukking of onderdrukking, zullen zij hun eerlijkheid en oprechtheid niet compromitteren.
Zoals wij eerder zeiden, wil satan de mensen afleiden van de ware weg en hen ertoe brengen om naar de negatieve stem van hun zondige ego te luisteren. Zo spoort hij hen aan om dingen te doen die Allah heeft verboden en belemmert hen te doen wat Allah heeft goedgekeurd. Deze negatieve binnenstem ijvert altijd voor dit doel, voordurend slechte dingen voorstellen in hun gedachte. Bijvoorbeeld, deze negatieve stem wil mensen verhinderen op te staan om hun gebeden uit te voeren; het maakt hen slaperig, slap en uit hun humeur; en het probeert constant hen te vergeten waarom zij dit zouden moeten doen. Satan inspireert hen om te vragen: “wat maakt het uit als ik niet enkel voor vandaag opsta?”
Maar de gelovigen luisteren niet naar deze negatieve stem. Zij staan elke ochtend op met enthousiast besluit om hun gebeden uit te voeren, herinnerend dat dit de manier is aan de ware schoonheid en zaligheid. Deze negatieve stem vindt elke verontschuldigingen om het vasten moeilijk te laten blijken, alhoewel Allah heeft bevolen dit soort verering uit te voeren. Het probeert te laten blijken dat de honger en de dorst moeilijk zijn te verdragen. Als zij vasten, laat deze stem hen betwijfelen om het te doen. Maar de vrome moslims vasten met enthousiaste vastberadenheid, ondanks de vasthoudende onderdrukking van hun zondige ego. Zij hopen voor beloning van onze Heer voor de honger, dorst, en moeheid die zij hebben verdragen om Zijn gunst te bereiken. En dit, terwijl zij groot genoegen nemen. 
Op dezelfde manier, laat in sommige situaties waar het illegaal maken van geld als wettig wordt beschouwd, deze binnenstem deze misdaad gemakkelijk lijken en stelt voor dat iedereen het doet. Alhoewel zij in een grote behoeftige omstandigheid verkeren en wanneer de binnenstem hen het meest onder druk zet, zouden de moslims zich nooit verlagen om dergelijke dingen te doen, betreffende dergelijke morele beperkingen zoals berisping. Zij zouden nooit geld dat illegaal werd verkregen aanraken, en zouden nooit aan tafel zitten en voedsel eten dat met verboden geld wordt gekocht, geen kwestie hoe hongerig zij waren. Ook al zouden zij in zo’n situatie verkeren, het zou hen zeer ongemakkelijk maken. Zij zouden nooit beweren dat het verkeren in behoeftige omstandigheden een rechtvaardiging is voor slecht gedrag, aangezien zij weten dat het een belangrijke zaak is dat zij zorgvuldig datgene moeten vermijden wat Allah verboden heeft. Zij praktiseren dit voorschrift met een binnengevoel van welzijn en enthousiaste oprechtheid. 
De Koran noemt die moslims die enthousiast zijn om zich op die manier te gedragen om Allah’s genoegen te verdienen, “ diegenen die elk ander naar het goede stimuleert”. Terwijl ernaar gestreefd wordt om Allah’s beloofde Paradijs te bereiken, ervaren de moslimse vrede en welzijn in het geven van wat en wanneer zij ook kunnen geven en in het geduldig zijn in elke moeilijkheid. Bijvoorbeeld, kunnen zij moslimvrienden hebben die in een ernstige behoeftige omstandigheid verkeren. Dus, staan zij op in een slapeloze ochtend en proberen hun vrienden te plezieren door te leveren wat zij ook nodig hebben. Vaak weten de ontvangers van dergelijke goede akten niet wie het deed, en de daders, die tevreden zijn met hun eigen moreel gedrag, zouden het nooit laten weten, als het hen om het even welke moeilijkheid veroorzaakt. 
Allah zegt dat de moslims een diep gevoel van genoegen hebben in het leven volgens de ethiek van de Koran en vinden het tegenovergestelde soort gedrag berispelijk:

Maar Allah heeft jullie doen houden van het geloof en Hij heeft het mooi gemaakt in jullie harten en Hij heeft jullie een afkeer doen hebben van ongeloof, zware zonden en opstandigheid. Zij zijn degenen die het rechte Pad volgen. Als een gunst van Allah en een genieting. En Allah is Alwetend, Alwijs. (Al Hoedjoerat, 7-8)

Maar ondanks alles, probeert satan te laten blijken dat alle onwettige activiteiten wettig zijn. Om dit te doen, toont satan aan dat zij die kwade dingen doen in de meerderheid zijn. Een groot aantal mensen neemt verboden geld, besteedt geen aandacht in wat toegestaan is en wat niet, en overtreedt de principes van de Koran. Aldus geeft satan altijd het onlogische idee dat de meerderheid op de juist manier bezig is, en datgene wat het doet verstandig is. Maar de Koran zegt dat zij die kwade akten doen niet op juiste weg zijn, alhoewel zij in de meerderheid zijn: 
En als jij de meesten van hen die op aarde zijn volgt, dan zullen zij jou doen afdwalen van de Weg van Allah. Zij volgen slechts een vermoeden en zij vertellen slechts verzinsels. (Al An’am, 6) Maar integendeel, Allah zegt dat slechts een klein gemeenschap van mensen geloof heeft en dat de meerderheid op de verkeerde weg is. Om deze reden, kan satan de gelovigen niet in de maling nemen, maar kan die slechts diegenen beïnvloeden waarvan het geloof zwak is, wiens gedachte open is voor twijfelachtigheid en bezorgdheid, en die openlijk Allah verwerpen. 
De oplettendheid van de van godsvruchtige moslims komt uit hun geloof in Allah en de standvastige onbetwistbaarheid die dit geloof met zich meebrengt, evenals van hun superieure moreel karakter. Moslims weten dat hun goede gedrag uit handelingen samengesteld is die de stem van het zondige ego tarten. Bijvoorbeeld, wanneer grootmoedigheid, loyaliteit, geduld, trouw en andere dergelijke hoge morele karakter worden uitgeoefend, is het zondige ego weerzinwekkend. Maar het resultaat zal geestelijk en materieel goed zijn. Het leven leiden in deze wereld en in de komende wereld in een staat van tevredenheid met de beloningen van morele zuiverheid is veel beter dan het verwerven van alle dingen die in deze wereld behoren en je voldoen aan het zondige ego. Bijvoorbeeld, mensen die weigeren te luisteren naar de overtuigende stemmen van hun zondige ego om deel uit te maken van een onwettige betrekking, maar die liever wachten op hun beloning in het hiernamaals, en zullen genieten van eer en oprechtheid in deze wereld. Op dezelfde manier, diegenen die honger lijden om of zonder slaap de behoefte van een geliefde moslimvriend leveren, en die de volgende moeilijkheden negeren, zullen vreugdevol zijn in de hoop om het goede genoegen van Allah te winnen. 
Moslims die deze fijne morele kwaliteiten hebben, welke Allah in de Koran prijst, verdienen ook de liefde en eerbied van de gelovigen. Als zij hard voor het proces van Allah werken en graag elke hindernis confronteren, als zij handelen met onvermoeide toewijding aan een juist proces zonder vrees voor confrontatie, en als zij bereid zijn om elk soort opoffering te maken, dan zullen de liefde en respect die anderen voor hen voelen meervoudig verhogen. In de Koran, verwijst Allah naar diegenen die volgens Zijn superieure ethiek leven: “degenen aan wie het goede van Ons voorafgegaan is: zij zijn degenen die daar ver van gehouden worden (hel)” (Al Anbiya, 101) en brengt met ons hun fijne fysieke en morele kwaliteiten in verband. 

Moslims zijn ware vrienden in behoeftige 
omstandigheden
Er is een gemeenschappelijk gezegde onder niet godsdienstige mensen: Iemand die op harde tijden is gevallen is geen vrienden. Dit is een goede uitdrukking van het gemeenschappelijke idee dat je een echte vriend niet kunt vinden wanneer je er een nodig hebt. Nochtans, is vriendschap, loyaliteit, en trouw zeer belangrijk in het leven van een persoon, voor hen die in financiële moeilijkheden verkeren of ziek zijn, of behoefte hebben aan geestelijke steun, willen een echte trouwe vriend aan hun kant, een vriend die gelovig is, om hen te helpen. Maar aangezien alle verhoudingen in de niet godsdienstige maatschappijen op opportunisme gebaseerd zijn, kunnen de ongelovigen een ware vriend nooit vinden. Slechts wanneer zij in problemen of behoeftige omstandigheden verkeren, zien de mensen het echte gezicht van diegenen van wie zij altijd hadden overwogen hun vrienden te zijn. Hun vermeende vrienden geven zelfs problemen aan hen in moeilijke tijden. Bijvoorbeeld, de mensen die door behoeftige omstandigheden gaan klagen dat geen verwant een bezoek aflegt, dat zij alleen worden verlaten, en dat niemand hen om het even welke steun geeft. 
Bijvoorbeeld een rijke persoon die op een dure auto rijdt, en in een gastronomisch restaurant eet heeft over het algemeen een brede cirkel van vrienden, inclusief vele verwante personen. Maar als hij zijn baan verliest en in een bezoldigde positie in zijn eigen fabriek begint te werken, hoe zou zijn verhouding zich dan bevinden? Zal zijn cirkel van vrienden hem dezelfde liefde en respect tonen als toen hij nog rijk was? Zal hij behandeld worden met dezelfde interesse, eerbied en affectie als toen hij dure kleren droeg en in een luxe auto reed? Hoe zal hij behandeld worden als hij zich bescheiden kleed en zijn geld niet rond werpt zoals gewoonlijk en zijn vrienden niet trakteert op diners? Duidelijk, zal hij niet van dezelfde aandacht genieten. Elk, van diegene van wie hij dacht dat het zijn vrienden waren zullen hem in de steek laten. Wanneer zij hem ontmoeten, zullen zij beweren om hem niet te zien of kunnen hem bespotten. Eigenlijk is de geest van deze persoon niet veranderd; slechts is zijn externe uiterlijk veranderd. Maar omdat zijn vroegere vrienden zich op uitwendige materiele verschijningen baseren, verlaten zij hem in een ogenblik, verlaten hem helemaal alleen.
Neem een ander voorbeeld, dat van een gehuwd paar. Toen zij gehuwd werden, beloofden zij om samen te blijven zowel in goede als slechte tijden. Maar wat gebeurt er wanneer de vrouw verlamd wordt onder de taille vanwege een ongeluk en daarom niet kan lopen of zichzelf niets kan doen? Wat zal haar echtgenoot doen? Misschien zal hij voor een tijdje bij haar blijven en helpen. Maar wanneer hij realiseert dat dit een permanente situatie is en waarvan hij nooit zal profiteren, zal alles plotseling veranderen. Dit voorbeeld toont duidelijk aan hoe de ongelovigen loyaliteit, trouw en vriendschap beschouwen; wanneer het profijt verdwijnt, eindigt de relatie. De meeste van hen die hun echtgenoot in een dergelijke situatie niet verlaten, blijven omdat zij bang zijn van wat hun vrienden kunnen denken, en niet uit liefde of medeleven voor hun geliefde echtgenoot. Op het eerste gezicht, lijken zij bezield en royaal, maar zij voelen nooit echt medeleven en empathie voor hun echtgenoot wanneer hij of zij het meeste behoefte eraan heeft. 
Een andere vaak ontmoette situatie die in het ongeloof van de maatschappijen wordt gezien die verre van de ethiek van de Koran zijn verwijderd zijn hoe de jonge mensen zich ten opzichte van hun bejaarde ouders gedragen. Jarenlang voldeden hun families aan hun behoefte; maar wanneer hun ouders oud worden en hun ledematen hen niet meer steunen, tonen de jonge mensen niet meer dezelfde loyaliteit aan aandacht. Zij voelen zich belemmert door hun bejaarde ouders en zetten hen gewoonlijk in het bejaardentehuis. 
Nochtans, zoals in al het andere, tonen de moslims dezelfde loyaliteit in hoe zij hun familieleden behandelen. Zij voeden hun ouders, maar kunnen zelf niet eten en zullen een grote zorg nemen om aan elk van hun behoeften te voldoen. Allah beschrijft hoe moslims zich ten opzichte van hun ouders moeten gedragen:

En jullie Heer heeft bepaald dat jullie niets dan Hem alleen aanbidden, en goedheid betrachten tegenover de ouders. Als een van de twee of beiden de ouderdom bereiken in jouw aanwezigheid, zeg dan nooit “foei” tegen hen, snauw hen niet af en spreek tot hen een vriendelijk woord. (Al Isra, 23)

Met andere woorden zullen de moslims niet over de gelovigen klagen die in behoeftige omstandigheden verkeren; eerder, zullen zij op wat voor manier dan ook helpen zover zij kunnen, menselijk en uit een goed geweten. De enige plaats waar je echte vriendschap, oprechte loyaliteit, en trouw kunt vinden, is onder de godsvruchtige moslims. Moslims zijn vrienden, verdedigers en helpers aan elkaar. Verplicht door hun moreel karakter om het goed en het welzijn van hun vrienden te overwegen, zelfs wanneer zij vervallen tot nauwe wanhoop, doen zij altijd hun best om te voldoen aan de behoeften van hun vrienden vóór hun eigen behoeften en nemen het genoegen in hun handelingen van zelfopoffering. Wanneer hun vrienden ziek zijn of in financiële nood verkeren, vinden zij het niet erg hun problemen op te lossen zelfs alvorens zij erom worden gevraagd dit te doen. Zelfs als zij slaaploze momenten meemaken en hongerig zijn, zullen zij hun moslims niet willen zien in behoeftige omstandigheden of onrechtvaardig te worden behandeld. In de Koran vertelt als ons over de ware vrienden van de gelovigen:

Voorwaar, jullie helpers zijn Allah en Zijn Boodschapper en degenen die geloven, die de salat (het gebed) verrichten en de zakat (armenbelasting) geven, zij buigen zich nederig. (Al Ma’idah, 55)

Voorwaar, degenen die geloven en die zijn uitgeweken (naar Medinah) en die hebben gestreden met hun bezittingen en hun levens op de weg van Allah, en degenen die onderdak boden en hulp verleenden: zij zijn het die elkaars bondgenoten zijn. En degenen die geloven, maar die nog niet zijn uitgeweken : jullie hebben geen enkele verbondenheid met hen, totdat zij zijn uitgeweken.en wanneer zij jullie hulp vragen bij de godsdienst, dan is het jullie plicht om hen te helpen, behalve tegen een volk waarmee jullie een verbond hebben. En Allah is Alziende over wat jullie doen. (Al Anfal, 72)

Bij elke moeilijkheid is er wat gemak
Vanaf het begin hebben wij over de diverse moeilijkheden en frustraties gesproken die Allah gebruikt om de gelovigen te testen en het superieure karakter te openbaren dat zij in dergelijke situaties tonen. Wij hebben ook over het welzijn, enthousiasme, gevoel van liefde en eerbied gesproken dat zij ervaren terwijl zij hun morele kwaliteiten opvolgen. Nochtans, zouden wij niet moeten veronachtzamen om dat met elke test te benadrukken, Allah verzendt ook goed en hulp naar zijn gelovende dienaren. In de Koran vermeldt Allah deze belofte:
Voorwaar, zo komt met de moeilijkheid de verlichting. Voorwaar, met de moeilijkheid komt de verlichting. (As Sjarh, 5-6)

…..Allah wenst voor jullie het gemakkelijke…..(Al Baqara, 185)

En wij zullen het gemakkelijke voor jou gemakkelijk maken.(Al A’la, 8)

…..En wie Allah vreest, voor hem zal Hij zijn zaak makkelijk maken. Dat is het bevel van Allah, dat Hij aan jullie neerzendt. En wie Allah vreest, voor hem zal Hij zijn zonden uitwissen en hem een geweldige beloning geven. (At Thalaq, 4-5)

Laat de welvarende besteden volgens zijn welvaart; en degenen wiens voorzieningen beperkt zijn, laat hem besteden van wat Allah hem heeft gegeven. Allah belast geen ziel dan volgens wat Hij haar heeft gegeven. Allah zal na moeilijkheden gemak schenken. (At Thalaq, 7)

Wat betreft degene die geeft en (Allah) vreest. En in de goede beloning (het Paradijs) gelooft. Wij zullen voor hem het gemakkelijke vergemakkelijken. En wat betreft degene die gierig is en zich behoefteloos waant. En die goede beloning loochent. Wij zullen voor hem het moeilijke vergemakkelijken. En zijn bezit zal hem niet baten wanneer hij (in de Hel) valt.(Al Lail, 5-11) 

Zoals deze verzen aantonen, geeft Allah hulp aan die gelovigen die in moeilijkheid en frustratie werken en verzendt hen hulp van zijn aanwezigheid. De Koran vertelt dat Allah hulp naar de gelovigen verzendt door engelen, en dat Hij dit doet slechts om hen met goed nieuws te bemoedigen:

En voorzeker, Allah heeft jullie toch op (het slagveld van) Badr geholpen terwijl jullie zwakker waren, vreest daarom Allah, hopelijk zullen jullie dankbaar zijn. (gedenk) toen jij (Mohammed) de gelovigen zei: “Is het niet voldoende voor jullie dat jullie Heer jullie helpt met drieduizend neer gezonden Engelen?” Jawel, als jullie geduldig zijn en (Allah) vrezen en zij komen op jullie afstand afgestormd, dan zal jullie Heer jullie meteen helpen met vijfduizend welonderscheiden Engelen. En Allah heeft jullie hiermee alleen maar een verheugende boodschap willen geven en jullie harten daarmee gerust willen stellen, en er is geen hulp dan die van Allah, de Almachtige, de Alwijze. (dat is) om een gedeelte van degenen die ongelovig waren te vernietigen, hen te vernederen, zodat zij onverrichterzake terugkeren. (Al Imran, 123-127)

Naast deze steun van engelen, verdedigt Allah ook de gelovigen door een onzichtbaar leger en verleent op hen een gevoel van veiligheid en welzijn. Bijvoorbeeld, beschrijft de Koran de steun die Allah aan onze Profeet (saas) verstrekte tijdens een moeilijke periode van zijn gezantschap:

Als jullie hem (de Profeet) niet helpen: waarlijk, Allah heeft hem reeds eerder geholpen, toen degenen die ongelovig waren hen (uit Mekka) hadden verdreven, (en) hij de tweede van twee was toen zij zich in de grot bevonden, (en) toen hij tot zijn mergezel (Aboe Bakr) zei: “Treur niet, voorwaar Allah is met ons.” Waarna Allah Zijn rust op hem deed neerdalen en Hij hem bijstand gaf met een leger dat jullie niet zagen. En Hij maakte het woord van degenen die ongelovig waren tot het laagste. En het Woord van Allah is het hoogste. En Allah is Almachtig, Alwijs. (At Taubah, 40)

Zoals wij in het bovengenoemde vers zien, volgt een intens gevoel van hulp elke periode van moeilijkheid. Eigenlijk, het feit dat moslims als eenheid handelen, hun kennis dat elk gebeurtenis een test inhoudt en hun bewustzijn van de noodzaak zich voor te bereiden op het eeuwige leven, geeft hen een groot gevoel van hulp tijdens hun beproevingen. Naast dit, kondigt Allah regelmatig blijde tijdingen aan, aan alle gelovigen. Zoals wij in het leven van de Profeet (saas) en de moslims hebben gezien, nadat de moeilijkheden zijn over zijn, geeft Allah de gelovigen een bepaalde overwinning. Het leven van de Profeet Yoesoef (as) licht deze tijding toe. 
Toen Yoesoef (as) heel jong was, wierpen zijn broers hem in de put en verlieten hem daar om te sterven. Degene die hem heeft gevonden, verkocht hem als een slaaf aan een Egyptische vizier. Later werd Yoesoef (as) verkeerd beschuldigd door de viziers vrouw, gearresteerd en besteed verscheidene jaren in de gevangenis waar hij aan vele moeilijkheden leed zonder zijn moreel karakter ooit te compromitteren. Wanneer hem ook iets gebeurde, zocht hij in Allah een toevluchtsoord en veranderde zo zijn tijd in de gevangenis in een positieve ervaring. Hij werd een voorbeeld voor alle gelovigen met zijn vertrouwen, loyaliteit en voorlegging in Allah in elk van zijn ongelukken. Als beloning verwijderde Allah hem uit de gevangenis in de tijd van Zijn keuze en gaf hem macht en rijkdom in Egypte. 
Om deze reden is zijn leven een goed voorbeeld voor de gelovigen. Allah belooft Zijn dienaren die vertrouwen en geduld in moeilijkheid tonen dat het goede daaruit zal halen en hen zekere hulp zal geven. Zoals duidelijk in de Koran staat:

….En wie Allah vreest, die zal Hij een oplossing geven. En Hij voorziet hem van waar hij het niet verwacht, en (wie) op Allah vertrouwt, is Hij voldoende. Voorwaar Allah voert Zijn taak uit. Waarlijk Allah heeft voor alle zaken een maatgeving bepaald. (At Thalaq, 2-3)

Dit voorbeeld openbaart dat Allah van tijd tot tijd zijn dienaren met moeilijkheid en frustratie test. Maar de gelovigen die weten dat zij getest worden en met hart en ziel blijven onderwerpen aan Allah, hebben iets belangrijks bereikt: Zij weten dat zij hun beloning veelvuldig in de volgende wereld zullen ontvangen, voor de dingen waaraan zij in dit leven hebben geleden, voor de hoge morele normen die zij in alle soorten van moeilijke situaties hebben getoond, en voor hun zelfopoffering, geduld en voorlegging. Misschien brengen de enkele minuten van moeilijkheid die zij hier hebben verdragen, hen miljoenen jaren van beloningen in het Paradijs mee. Zeker zij die zich bewust zijn van deze grote belofte brengen hun geheel leven door met enthousiaste verwachting en blije hoop van het leven in het Paradijs dat met eindeloze goede dingen wordt gevuld. Allah beschrijft de staat van deze mensen in de volgende Koranverzen:

Degenen die geen valse getuigenis afleggen. En wanneer zij voorbijkomen aan onzinnig gepraat, gaan zij daar waardig aan voorbij. En (ook) degenen die, wanneer zij met de Verzen van hun Heer vermaand worden, daarbij niet doof en blind neervallen. En degenen die zeggen: “Onze Heer, maak voor ons onze echtgenotes en onze nakomelingen een verkoeling voor de ogen en maak ons leiders voor degenen die vrees (en respect) hebben voor Allah. Zij zijn degenen die beloond zullen worden met een ereplaats (in het Paradijs) en zij zullen daarin ontvangen worden met een begroeting en vrede. Zij leven daarin eeuwig, een goede vestiging en verblijfplaats. (Al Foerqan, 72-76)

Mannen die niet door handel en niet door verkoop worden afgeleid van de gedachtenis van Allah en (ook niet van) het onderhouden van de shalat (het gebed) en het geven de zakat (armenbelasting) en die bang zijn voor de Dag waarop de harten en de ogen sidderen. Opdat Allah hen beloont volgens het beste van wat zij deden. En Hij vermeerdert voor hen Zijn gunst. En Allah voorziet wie Hij wil zonder rekening. (An Noer, 37-38)

Hoe de ongelovigen handelen 
wanneer zij in moeilijkheden 
verkeren

Eerder, toonden wij aan dat welke inwendige gesteldheid er ook bestaan, er geen wijziging in het morele karakter van een moslim is. Zij die geen geloof hebben of een ziekte in hun hart hebben kunnen zich niet bevinden in moeilijke tijden, aangezien hun geduld beperkt is en zij een laag “kookpunt” hebben. Om deze reden worden zij zeer gespannen wanneer zij moeilijkheden en frustraties ondervinden. Soms kunnen de meest onbeduidende dingen deze spanning teweegbrengen welke hen veroorzaakt woedend te zijn, te schreeuwen, een strijd te beginnen, te beledigen, agressief te worden en toevlucht te nemen aan geweld. Mensen die gewoonlijk blij zijn, glimlachen of makkelijk zijn in normale omstandigheden ondergaan een grote karakterverandering in moeilijke tijden. Zijn worden agressief, vreugdeloos, strijdig en sombere mensen. Terwijl de moslims geduldig over de waarheid en schoonheid spreken, verkiezen de ongelovigen om een aanval te doen, daarbij hun werkelijk gezicht en karakter tonen.
Wat hun werkelijke karakter aantoont kan een hun plotselinge werkeloosheid, ziekte, ongeval, ramp of ongelukken zijn. Als zij twee dagen dakloos zijn of slaaploze momenten meemaken of als hun gewoonlijke gemak zijn verwijderd, worden zij wanhopig. In de Koran, beschrijft Allah het ondankbare karakter die zij hebben getoond:

Wat de mens betreft, wanneer zijn Heer hem op de proef stelt, en hem aanzien geeft en hem genietingen schenkt, dan zegt hij: “Mijn Heer heeft mijn geëerd.” Maar wanneer Hij hem beproeft, en dan zijn voorzieningen beperkt, dan zegt hij: “Mijn Heer heeft mij vernederd.” (Al Fadjr, 15-16)

Aldus, stelt Allah ook de ongelovigen op de proef door schenkingen en dan zegeningen verwijdert volgens Zijn wil. In dergelijke situatie, houden de moslims hun vertrouwen in Allah en blijven dankbaar aan hem, terwijl de ongelovigen onmiddellijk met ondankbaarheid reageren. Onbewust van dat zij worden getest, verliezen zij zowel in wereld als in het volgenden. 
De ongelovigen reageren op deze beproevingen door te worden gedeprimeerd, of zelfmoord te plegen of door toevlucht te nemen tot alcohol of drugs. Geen van hen overweegt de reden van hun moeilijkheden of zijn gesteld in het goede die daaruit zou kunnen komen. Nochtans, brengt Allah de ongelovigen in het nauw met moeilijkheden “ Zodat zij, hopelijk, zullen terugkeren”.(Az Zoekhroef). met andere woorden, verzendt Hij harde tijden naar hen zodat zij op de juiste pad zullen terugkeren, berouwen, en standvastig geloof verwerven. Maar meestal, verharden deze moeilijkheden en frustraties hun harten en versterken hun ontkenning van Allah.

En waarom zijn zij, toen Onze tegenspoed tot hen kwam, niet nederig geworden? Integendeel, hun harten werden zelfs hard en de Satan deed wat zij plachten te doen voor hen schoon schijnen. En toen zij vergaten waarmee zij gewaarschuwd waren, openden Wij voor hen vervolgens de poorten naar alle (aantrekkelijke) zaken; zozeer dat, toen zij blij waren met wat hun geschonken was, Wij hen plotseling bestraften en zij daarop wanhopig werden. (Al An’am, 42-44)

De innerlijke staat van hen die aan deze 
wereld verbonden zijn
Het begrip van de moslims van het geheim van deze beproevingen geeft hen een geluk en het gevoel van welzijn, terwijl zij die aan deze wereld verbonden zijn in grote frustratie, pijn en morele degeneratie leven. Terwijl de moslims van de vruchten van hun geduld genieten, zijn zij, die verbonden zijn aan datgene waarin zij geloven een wereld is waarin zij voor eeuwig kunnen leven, onbewust van het feit dat zij getest worden en dus frustratie, pijn van ongeduld, wantrouwen, egoïsme en wereldse ambitie ervaren. Deze pijn toont zich in elke moment van hun leven. Bijvoorbeeld, er is een vruchteloosheid en vreugdeloosheid in alles wat zij doen, evenals een onvermogen om te erkennen wat goed is en de vreugde te kennen die een fijn moreel karakter met zich meebrengt. 
Zij hebben noch eer noch moreel karakter, en hun leven wordt beslist door schijnheiligheid. Hun grootste fout is dat zij contant aan zichzelf denken. Dientengevolge denken zij dat gemeen zijn en egoïstisch zijn aan hen ten goede zal komen en kunnen het kwaad niet zien dat zal voortvloeien uit dergelijk gedrag. In feite, verliezen zij die op deze wijze grote overeenkomst in beide werelden, maar zijn onbewust van dit feit. De ongelovigen hebben de eindeloze zegen van het Paradijs verloren; maar het belangrijkst hebben zij het goede genoegen en genade van Allah verloren. Zoals in de Koran staat, is dit echt een groot verlies:

Hij is degene die jullie heeft aangesteld als gevolmachtigden op aarde. Wie dan ongelovig is: hij is verantwoordelijk voor zijn ongeloof. En het ongeloof van de ongelovigen doet bij hun Heer niets toenemen dan toorn. En het ongeloof van de ongelovigen doet niets toenemen dan verlies.(Fathir, 39) 

Deze staat is zeer leerzaam voor de moslims die de ongelovigen objectief van de buitenkant waarnemen. Bijvoorbeeld, de spirituele corruptie van een persoon die een weeskind berooft of het bezit van een arme persoon grijpt en vervolgens dit verboden geld gebruikt voor het kopen van kleding gaat niet onopgemerkt. in de Koran beschrijft Allah de staat van dergelijke mensen als: “ Zo legt Allah de bestraffing op aan degenen die niet geloven” (Al An’am). Deze corruptie kan niet klaarblijkelijk zichtbaar zijn. Maar zijn geestelijke aspect kan opgemerkt worden bij diegenen die Allah vrezen en respecteren. Deze mensen dragen een geestelijke corruptie: zij zijn gemeen alhoewel zij geld en bezit hebben en de arme en de behoeftigen niet voeden. Zelfs als zij helpen, verlaten zij de ontvanger met een gevoel van verplichting. De beschrijving van de Koran van dergelijke mensen (e.g.,zij die immoreel zijn, verboden voedsel eten, geld vergaren zonder aalmoezen te geven, en besteden geld op een onwettige manier) wekt een reactie van de gelovigen op:

Weet jij wie diegene is die (de Dag van het) Oordeel loochent? Dat is degene die de wees wegduwt. En hij spoort niet aan tot het geven van voedsel aan de behoeftigen (Al Ma’oen,1-3).

Wij zien vaak een portret van deze mensen, die door onwettige en immorele manieren rijk worden. Zij tonen tekens dat zij hun geld door moord, omkoperij, corruptie en fraude verdienen; maken onrechtvaardige winsten; beroven wezen en geven niets aan de armen en de behoeftigen, en stropen mensen af van al hun schoonheid en waardigheid. Terwijl zij mooi proberen te zijn, worden zij omringd door geestelijke corruptie en diep, lelijke duisternis. Dit is een teken van immoraliteit, groeiende zondigheid, en schande. Allah gebruikt het woord “vernedering” om deze duisternis en corruptie te beschrijven, welke op het gezicht van een dergelijke persoon zichtbaar is: 

Voor degenen die het goede verrichten is er het beste en meer! Grauwheid noch vernedering zal hun gezichten bedekken. Zij zijn degenen die de bewoners van het Paradijs zijn, zij zijn daarin eeuwig levenden. En degenen die slechte daden verrichten: de vergelding van de slechte daad is met het daaraan gelijke, en vernedering bedekt hen. Er zal voor hen tegen Allah geen verdediger zijn. Het is alsof hun gezichten zijn bedekt met stukken van de nacht, als een duisternis. Zij zijn de bewoners van de Hel, zij zijn daarin eeuwig levenden (Yoenoes, 26-27)

Zoals deze verzen openbaren, vermeerdert de schoonheid van diegenen met een hoge ethiek, terwijl immoraliteit de gezichten van de ongelovigen als de duisternis van de nacht behandelt. Het is een noodzaak van deze wereld van de beproevingen en het testen dat Allah alle mensen beloont voor wat zij hebben gedaan. Zij die het goede hebben verricht zullen het goede ontvangen, zij die het kwade hebben verricht zullen het kwade ontvangen. De gelovigen worden afgewezen door het gedrag en de houdingen van de ongelovigen. 
Bijvoorbeeld, als een bezoeker naar een huis van de ongelovigen gaat, zal elke actie van de gastheer de gast ongemakkelijk maken. Geen kwestie hoe goed het aangeboden voedsel eruit kan zien, het schijnt niet zo te zijn voor een gast die het morele karakter van zijn gastheer kent en dat zijn hele leven een schending van de bevelen van Allah is. De onrechtvaardigheid die aan de wezen en de armen wordt gedaan liggen achter het aangeboden voedsel en de drank. De gelovigen verkiezen meer een gestoofd vlees die met wettig geld tot een schitterende maaltijd wordt gemaakt, dan die met onwettig verdiend geld wordt betaald. De gast kan worden verzocht om in een leunstoel te zitten. Maar als hij wist hoe het geld wordt verdiend om die stoel te kopen, zou hij nooit daarin willen zitten. Hij zou realiseren dat alles in het huis door de onrechtvaardige uitbuiting van vrouwen, kinderen en bejaarde personen werd verworven. Zelfs als alles klaarblijkelijk schoon was, zou er een doordringende stank van geestelijke corruptie in de plaats zijn die de gast ongemakkelijk zou maken. De Koran zegt dat zij die onwettig voedsel eten en naar leugenaars luisteren in beide werelden zullen worden vernederd, en dat andere mensen hun vernedering zullen zien: 

… En als Allah Zijn beproeving (voor iemand) wilt, dan ben jij niet bij machte dat bij Allah tegen te houden. Zij zijn degenen wiens harten Allah niet wil reinigen. Voor hen is er op de wereld een vernedering en voor hen is er in het Hiernamaals een geweldige bestraffing. Zij blijven gehoor geven aan de leugen, zij blijven eten van het verbodene (Al Maídah, 41-42).

Deze mensen zijn ongelukkig met zichzelf, omdat zij hun eigen wrede en immorele gedrag zien. Aangezien zij doelbewust dingen doen die Allah heeft verboden, lijken zij schaamteloos. Tegenwoordig zijn zij die het meest schaamteloos zijn, diegenen die zich bezighouden met prostitutie en anderen die daarvan profiteren. Zij die in dit amorele beroep werken distantiëren zich snel van het mensdom en bereiken uiteindelijk het punt waarin zij geen schoonheid of waardigheid meer hebben. De prostitutie laat zowel de mannen als de vrouwen anderen tippelen, en Allah teistert hen met ziekte, probleem, ongeluk, ontbering, vernedering, en minachting. Hun geestelijke verlaging is duidelijk voor allen te zien. 
In de Koran, beschrijft Allah de staat van deze mensen in de Hel aan hen die het geheim van de beproevingen van deze wereld begrijpen en hun ogen uitkijken met de hoop die ze hebben voor het komende leven. Omringd in het vuur, is het enige die zij kunnen doen, een onbegrijpelijke glimp van de gelovigen te treffen die de eindeloze zegen van Allah hebben bereikt. Deze personen hebben aan een groot verlies geleden en vallen iedereen lastig met dat verlies wie dicht bij hen zijn. De Koran zegt:

En jij zult zien hoe zij naar haar (de Hel) worden gesleept, vrezend door de vernedering. Zij kijken met een zwakke blik. En degenen die geloven zeggen: “Voorwaar, de verliezers zijn degenen die zichzelf en hun families verlies hebben toegebracht op de Dag der Opstanding.”Weet dat de onrechtvaardigen in een eeuwige bestraffing zullen verkeren (As Sjoera, 45)

Deze beproeving gaat
verder tot de dood

Elke persoon wordt op de proef gesteld in deze wereld tot de dag dat hij of zij sterft. Met deze reden, moeten alle mensen elk in ogenblik van het leven in overeenstemming komen met de bevelen van Allah, Hem gedenken, naar Zijn goed genoegen streven, en de handelingen van verering uitvoeren. 
Deze werkelijkheid neemt een andere belangrijke waarheid met zich mee: als de mensen op de een of andere manier van het rechte pad vergaan en op het moment van de dood ondankbaarheid tonen aan Allah, kunnen zij de test mislukken en hun geheel leven kan gelijk staan met niets. Zelfs als zij hun leven tot dat ogenblik hebben doorgebracht op een manier dat Zijn goed genoegen verdiende, kan één definitief ogenblik van opstand de elk van de vroegere inspanningen ongeldig en nietig kan maken. 
Alle moslims moeten dit gevaar serieus nemen, omdat satan, de grootste vijand van het mensdom, geen inspanning zal sparen om hun zwakste punten en onbewaakte ogenblikken te exploiteren, zelfs tot het ogenblik van de dood, om hen ertoe te brengen om de ware weg te verlaten. Daarom is het ogenblik van de dood een zeer belangrijke tijd. Een persoon die zegt: “Goed, ik geloof in Allah. Ik heb dit allemaal gedaan om Zijn gunst te bereiken. Zeker heb ik nu zaligheid verdiend”, is onder een groot waanidee, aangezien in de Koran staat dat een persoon voor zaligheid “ vrezend en hopend” moet bidden tot het laatste moment van het leven (As Sadjdah,16). Elke moslim wordt verzocht om dit bevel te overwegen:

O jullie die geloven, vreest Allah voor ware godsvrees voor Hem, en sterft niet anders dan als moslims (Ali Imran, 102).

Zij die tot het geloof komen maar het 
daarna weigeren.
Het geloof is een van de grootste zegen van Allah, want het leidt tot het geluk en welzijn in deze wereld evenals tot de redding in het volgende. Daarom, zoals met elke zegen, moeten wij Allah bedanken voor het geloof, welke Hij verleent en onthoudt zoals Hij dat wil. Zij aan wie Allah geen geloof verleend zullen het nooit kunnen verwerven, zelfs als de hele wereld probeert hen ertoe te brengen om te geloven, zoals de Koran verklaart:

Ook al verlang jij (O Mohammed) er hevig naar hen te leiden: voorwaar, Allah leidt niet degene die Hij doet dwalen. En er zijn voor hen geen helpers (An Nahl, 37)

Dus, de gelovigen worden gered van ongeloof door Zijn genade. Daarom moet elke moslim dankbaarheid tonen door dit gebed te zeggen, welke tot de mensen van het Paradijs behoort:

Alle lof zij Allah, Die ons hierheen heeft geleid en wij zouden geen leiding hebben gevonden als Allah ons geen leiding had geschonken. Voorzeker, de gezanten van onze Heer zijn met de waarheid gekomen…(Al A’raf, 43).
Dankbaarheid tonen voor een zegen betekent om Allah mondeling te prijzen en op een manier te handelen die Zijn goed genoegen verdient. Aangezien het gebed een dankzegging voor het geloof is, moet elke moslim hun gebeden zeggen met grote zorg en aandacht als een dankbaarheid voor deze grote gift, doen alles wat ze kunnen Zijn goed genoegen te verdienen, en wijden zichzelf totaal aan hem. 
Als zij dit niet doen, verkeerd denken dat hun huidige status als gelovigen betekent dat zij reeds op weg zijn naar het Paradijs, of als zij vergeten dat zij worden getest, dan kunnen deze zegeningen worden verwijderd. Zoals de Koran afkondigt, kunnen hun harten worden verhard, en tot slot kunnen zij Allah ontkennen. Op dat punt verliest alles wat zij hebben gedaan of geloofd zijn waarde, en alle beloningen worden geannuleerd. Allah openbaart deze werkelijkheid in verscheidene Koranverzen:

…..En wie van jullie afvallig is aan zijn godsdienst en dan sterft, terwijl hij een ongelovige is, diegenen zijn het wier daden vruchteloos zijn, op aarde en het Hiernamaals, en diegenen zijn de bewoners van de Hel. Zij zijn daarin eeuwig levenden (Al Baqara, 217).

En voorzeker, er is aan jou en aan degenen die voor jou geopenbaard: “Als jij deelgenoten toeken, dan zullen jouw werken vruchteloos worden en zal jij zeker tot de verliezers behoren.”(Az Zoemar, 65)

En degenen die geloven zeggen (tegen hun vijanden over de hypocrieten): “Zijn zij degenen die bij Allah zwoeren dat zij echt bij jullie zouden zij?” Hun werken zullen vruchteloos zijn en zij zullen verliezers worden. O jullie die geloven! Wie van jullie zijn godsdienst afvallig is: Allah zal een volk nemen waar Hij van houdt en dat van Hem houdt, dat zachtmoedig is tegenover de gelovigen en streng tegenover de ongelovigen, dat streeft op de weg van Allah en zij zijn niet bang voor degenen die verwijten maken. Dat is de gunst van Allah, die Hij geeft aan wie Hij wil en Allah is Allesomvattend, Alwetend (Al Ma’idah, 53-54)

In de Koran vertelt Allah ons dat sommige gelovigen hun geloof verwierpen en hoe ver zij van de ware weg afweken:

Voorwaar, degenen die geloven en dan ongelovig worden en dan geloven en dan (weer) ongelovig worden en dan het ongeloof vermeerderen: Allah vergeeft hen niet en Hij leidt hen niet op een (recht) pad (An Nisa, 137)

Voorwaar, degenen die ongelovig zijn geworden na te hebben geloofd en dan hun ongeloof laten toenemen: hun berouw zal nooit aanvaard worden. En zij zijn degenen die dwalenden zijn (Ali Imran, 90)

Hij beschrijft hun staat in het verdere leven:

…Op die Dag zullen er gezichten wit geworden zijn en zullen er gezichten zwart geworden zijn. En wat betreft degenen wiens gezichten zwart geworden zullen zijn, (hen zal gezegd worden) “Zijn jullie tot ongeloof vervallen nadat jullie gelovig geworden waren? Proeft dan de bestraffing wegens wat jullie plachten niet te geloven”(Ali Imran, 106).
Deze verzen tonen het gevaar van het verlaten van het geloof om de verkeerde weg te volgen. Dergelijke mensen besteden een deel van hun leven gelovend op Zijn aanwezigheid en leven volgens Zijn bevelen. Maar later, leidt hun zondige ego hen naar het afwijken van de goddienst van Allah en naar ontkenning. Dientengevolge, worden zij onreligieus, misschien zelfs meer onreligieus dan de anderen, omdat zij geleerd hebben wat juist en geaccepteerd is, en leefden volgens Allah’s religie, maar vervolgens het hadden verlaten. Om deze reden, worden elk van hun goede werken volledig geannuleerd. (Allah kent het best) Bijgevolg, zouden de mensen zelfs niet één moment moeten vergeten dat zij in deze wereld worden getest en dat satan zal proberen om hen van de juiste weg te verleiden door diverse suggesties en twijfels dat deze test nooit zal eindigen, moeten vergeten. Allah ontkennen na het geloven in Hem is de manier naar eindeloze ondraaglijke pijn. 
Bovendien, lijden die mensen die het geloof verwerpen een miserabel leven. Zelfs als zij een bepaalde maat van materiele rijkdom en comfort hebben bereikt, lijden zij voor de rest van hun leven aan een geestelijke pijn. Aangezien zij de waarheid kennen, proberen zij altijd hun geweten te onderdrukken; nochtans, een gevoel van schuld brand altijd in hun zielen. Maar de pijn die zij in dit leven ervaren is niets in vergelijking met wat zij na de dood zullen lijden. De Koran openbaart:

Voorwaar, degenen die ongelovig zijnen sterven terwijl zij ongelovig zijn: van geen van hen zal een aarde vol goud ooit aanvaard worden, ook al zou hij zich daarmee willen vrijkopen. Zij zijn degenen voor wie er een pijnlijke bestraffing is en voor hen zullen er geen helpers zijn(Ali Imran, 91)

Aangezien een dergelijk gevaar bestaat, moeten de gelovigen ervan zich bewust tot het allerlaatste ogenblik van hun leven. Zij zouden nooit moeten wegvallen. Op het ogenblik waarin zij denken dat zij genoeg hebben gedaan om het eeuwige leven te bereiken, kunnen zij beginnen te handelen met overtreding. Zoals de Koran zegt: “Nee, voorwaar, de mens is zeker in overtreding. Omdat hij zichzelf als behoeftelood beschouwt”(Al Alaq, 6-7).
Dus, herinner altijd dit gevaar en handel op een dergelijke manier om het goede genoegen van Allah te bereiken. De beproevingen van deze wereld gaan verder tot het allerlaatste ogenblik van het leven. 

Zij die in de strijd achterblijven en zij die
het vermijden
De mensen met weinig of geen geloof kunnen onder de moslims leven alsof niets verkeerd was, blijkbaar het volgen van de regels van de godsdienst. Maar Allah heeft bepaalde beproevingen gecreëerd om hun echt karakter uit te brengen. Moslims die verdragen te worden getest door moeilijkheden, honger, behoefte, ziekte, of het verlies van bezit of de geliefden worden sterk; zij met een ziekte in hun hart komen dichter bij het ongeloof bij elk voorbijgaand moment. 
Dus, nogmaals zien wij het belang van elk ogenblik. Sommige mensen kunnen het grotere deel van hun leven besteden aan het geloven in Allah., het bevorderen van de godsdienst, het doen van goede werken. Wanneer zij stoppen met het handelen volgens hun geweten, slap en hardvochtig worden, zullen zij niet het vereiste onderscheidingsvermogen kunnen tonen wanneer het noodzakelijk is. Wereldse zorgen en de zorgen voor dit leven kunnen hun gevoel van behoefte om naar het goede genoegen van Allah te streven overweldigen, een ontwikkeling die hen tot ongeloof zal leiden. 
Vele verzen brengen de strijden van de Profeet (saas) met elkaar in verband om onschuldige mensen van de agressieve maatschappij te beschermen en om Allah’s religie te behoeden. In die dagen was deze strijde belangrijke handeling van verering. Onze Profeet (saas) hield zich bezig met een zeer taaie strijd tegen zijn ongelovige maatschappij. Elke strijd die op bevel van Allah en de Profeet (saas) wordt ondernomen is een godsdienstige verantwoordelijkheid. De Koran zegt dat zij die deze verantwoordelijkheid proberen te ontsnappen, hun hart vergrendeld zullen hebben, aangezien deze wens te ontsnappen aantoont dat zij volledig van het geloof zijn vertrokken. 
Vandaag, wordt de strijd van de moslims tegen de ongelovigen verdragen in het rijk van ideeën. Deze strijd heeft tot doel om de argumenten van diegenen te weerleggen die wetenschap gebruiken om de het bestaan van Allah te ontkennen. Elke moslim heeft een grote verantwoordelijkheid, en geen van hen kan op de achtergrond blijven of betrokken. In de Koran, zegt Allah dat zij die verkiezen dit te doen hun harten vergrendeld hebben gehad:

En wanneer er een soera (een hoofdstuk) wordt neergezonden (waarin wordt gemaand) “Gelooft in Allah en strijdt met Zijn Boodachapper,” dan vragen de welgestelden onder hen jou om toestemming, zij zeggen: “Laat ons maar achter biij de thuisblijvers.” Het behaagt hen om bij de thuisblijvers te behoren en hun harten zijn vergrendeld, omdat zij (het) niet begrijpen (At Taubah, 86-87)

Een ander voorbeeld is zij die zich verontschuldigen wanneer zij geconfronteers worden met moeilijkheid en hun eigen geest doden in het proberen om aan hun verantwoordelijkheid te ontsnappen, zoals in de Koran staat:

Als er een nabije vergangelijke genieting en een gemakkelijke tocht zou zijn, dan zouden zij jou zeker volgen, maar de tocht lijkt hen zwaar. En zij zullen bij Allah zweren: “Als wij ertoe in staat geweest zouden zijn, dan zouden wij met jullie zijn weggegaan.” Zij vernietigen zichzelf, en Allah weet dat zij zeker leugenaars zijn (At Taubah, 42)

Deze voorbeelden vanuit de tijd van onze Profeet (saas) en de vroeger profeten tonen een zeer belangrijke werkelijkheid: Allah test voortdurend de mensen en heeft verschillende rijken gecreerd voor diegenen die de waarheid vertellen en diegenen die liegen. Terwijl de moslims sterkte en standvastigheid in moeilijkheid en frustratie tonen, openbaren zij die zwak zijn zichzelf en keren van de godsdienst af. Een voorbeeld van dit gebeurde in de tijd van onze Profeet (saas) toen er een oorlog tussen de moslims en de ongelovigen was. Volgens de Koran, toonden sommige moslims zwakheid op dat moment en werden zij overweldigd met bezorgde gedachten, het denken buiten de waarheid over Allah. In dit moment van moeilijkheid, probeerd satan deze moslims het rechte pad te verlaten:

Voorwaar, diegene van jullie, die omkeerde op de dag dat de twee legers elkaar troffen: voorwaar, het was slechts de satan hen deed falen vanwege wat zij (aan gehoorzaamheid) verricht hadden. En voorzeker, Allah heeft hen vergeven. Voorwaar, Allah is Vergevensgezind, Zachtmoedig (Ali Imran, 155)

Dit voorkomen bevat een belangrijke les voor de gelovigen: Allah heeft belooft dat de mensen moeten worden getest om het goed van het kwaad te scheiden, en de enige manier om deze moeilijke ogenblikken te verdragen is een sterk en oprecht geloof in Hem te hebben. Zeker, maakt Allah dingen voor de vrome dienaren gemakkelijker, verstevigd hun voeten, en plaats een gevoel van welzijn in hun harten in alle tijden van moeilijkheden. Maar wij moeten niet vergeten dat Zijn belofte om alle mensen in deze wereld te testen en om het goed van het kwaad t scheiden zeker is:

Of dachten jullie dat jullie onbeproefd gelaten zullen worden, terwijl nog niet heeft doen weten, wie van jullie strijden en geen vertrouwelingen nemen buiten Allah en Zijn Boodschapper en de gelovigen? En Allah is Alwetend over wat jullie doen (At Taubah, 16)

Dachten de mensen dat zij met rust gelaten worden, als zij zeggen: “ Wij geloven,” en dat zij niet op de proef gesteld worden? En voorzeker, Wij hebben degenen vóór hen op de proef gesteld. Allah kent zeker degenen die oprecht spreken en Hij kent zeker de leugenaars (Al Ankaboet, 29)

CONCLUSIE

Op dit moment trekt elke persoon dichter aan het ogenblik van zijn of haar dood. De dood eerbiedigt de leeftijd van een persoon niet, aangezien het net zo ver is vanaf zowel een jonge persoon als het voor een oud persoon. Een 68 jarige oude mens in zijn zieke bed, wachtend op dood te komen, is net zo dichtbij voor een 18 jarige vrouw die enkel loopt op de straat, aangezien de ongelukken die de voetgangers begaan net zo frequent zijn. Misschien zou dat moment hun laatste.kunnen zijn. Dit is een van de meest belangrijke werkelijkheid voor het menselijke leven. 
In elk geval, houdt iedereen zich bezig met een concurentie om zovele voortuitgangen naar het volgende leven te maken die zij in deze toegewezen tijd in deze wereld kunnen doen. Zoals Bediuzzaman zei, “ Deze tijdelijke wereld is als een gebied. Het is een plaats van instructie, een afzetgebied.” 11 Met andere woorden, kunnen de mensen hier een zeer winstgevende handel drijven en een eindeloze beloning in het Hiernamaals ontvangen voor wat zij in deze wereld hebben gedaan. 
Hier, zouden alle mensen met een gezond verstand naar de stem van hun geweten moeten luisteren en herrinneren dat Allah hen voortdurens test. Op deze weg die zo moeilijk schijnt te zijn, heeft Allah de Koran geopenbaard om elke individu te begeleiden en Zijn profeten en vrome moslims gestuurd om anderen de ware weg te tonen. Geen kwestie welke moeilijkheid zij ondervinden, aan de mensen die zich aan Allah wenden met een oprecht hart zal hulp worden verleend op de weg van de zaliheid. Met andere woorden, een van de grootste geheim van deze beproeving is dat zij vervuld zijn met met vele mogelijkheden voor elk gelovige. 
Van nu af aan, is de enigste die de gelovigen moeten doen het blootgelegde lot waarnemen en het morele karakter van de vrome moslims volgen, zoals geopenbaard in de Koran. De Koran beschreef de staat van hen die altijd gelovig blijven aan Allah en geduld en standvastigheid tonen, aangezien zij voorstreven naar het aankomende leven, als volgt:

En hoevelen van de profeten vochten er niet, vergezeld van mensen en zij verloren de moed niet, wanneer zij op de weg van Allah door rampspoed getroffen werden. En zij verzwakten niet en zij gaven zich niet over en Allah houdt van de geduldigen. En hun woorden waren niet anders dan wat zij zeiden: “Onze Heer, vergeef ons onze zonden en onze overdrijvingen met betrekking tot onze zaak en maak ons standvastig en help ons tegen het ongelovige volk.” En Allah gaf hun (daarom) een beloning in de wereld en een goede belonging in het Hiernamaals. En Allah houdt van de weldoenders (Ali Imran, 146-148)

De teleurstelling van evolutie

Darwinisme, met andere woorden de evolutietheorie, is naar voren gebracht met het doel het feit van de schepping te ontkennen, maar is in werkelijkheid niets dan een ontbroken, ontwetenschappelijke onzin. Deze theorie welke beweert dat het leven toevallig uit levenloze materie tevoorschijn kwam, ongeldig gemaakt door het wetenschappelijke bewijsmateriaal van het duidelijk “ontwerp” in het heelal en in levende dingen. Op deze wijze, bevestigde de wetenschap het feit dat Allah het heelal en de levende dingen daarin creeerde. De propaganda die vandaag wordt uitgevoerd om evolutietheorie in stand te houden is alleen gebaseerd op de vervorming van de wetenschappelijke feiten, beinvloede interpretatie, en leugens en onwaarheden die als wetenschap wordt vermomd. 
Maar toch kan deze propagande niet de waarheid verbergen. Het feit dat de evolutietheorie de grootste teleurstelling in de geschiedenis van wetenschap is, is meer en meer in de wetenschappelijke wereld uitgedrukt in de loop van de laatste 20-30 jaar. Het onderzoek dat na de jaren ’80 wordt uitgevoerd heeft in het bijzonder geopenbaard dat de beweringen van het darwinisme totaal ongegrond zijn, iets die door een groot aantal wetenschappers is verklaart. In de Verenigde Staten in het bijzonder, erkennen vele wetenschappers van dergelijke gebieden zoals biologie, biochemie en paleontologie de ongeldigheid van het darwinisme en gebruiken het concept van “het intelligent ontwerp” om van de oorsprong van het leven rekenschap te geven. Dit “intelligente ontwerp” is een wetenschappelijke uitdrukking van het feit dat Allah alle levende dingen creeerde. 
Wij hebben de instorting van de theorie van evolutie en de bewijzen van de schepping in groot wetenschappelijke detial in veel van onze werken onderzocht, en blijven dit nog doen. Gezien het enorme belang van dit onderwerp, zal een groot voordeel zijn om hier samen te vatten.

De wetenschappelijke instorting van 
het darwinisme
Hoewel deze doctrine zover teruggaat naar het oud Griekenland, werd de theorie van de evolutie op grote schaal vooruitgegaan in de negentiende eeuw. De belangrijkste ontwikkeling die tot het voornaamste onderwerp van de wereld betreffende de wetenschap maakte was Charles Darwins Het ontstaan der soorten, gepubliceerd in 1859. in dit boek ontkende hij dat Allah verschillende levende soorten ter wereld creëerde, aangezien hij beweerde dat alle levende wezens een gemeenschappelijk voorvader hadden en gedurende de tijd door kleine veranderingen hadden gediversifieerd. Darwins theorie was niet gebaseerd op welke concrete wetenschappelijke vindingen dan ook; zoals hij ook aanvaardde, was het enkel een “veronderstelling”. Bovendien, zoals Darwin in het lange hoofdstuk van zijn boek getiteld “Difficulties of the Theory” bekende, mislukte de theorie in aanwezigheid van vele kritieke vragen. 
Darwin investeerde al zijn hoop in nieuwe wetenschappelijke ontdekkingen, welke hij verwachtte deze moeilijkheden op te lossen. Nochtans, het tegendeel van zijn verwachtingen, breidde de wetenschappelijke bevindingen de afmetingen van deze moeilijkheden uit. De nederlaag van het darwinisme in aanwezigheid van wetenschap kan onder drie basisonderwerpen worden herzien:
1) De theorie kan niet verklaren hoe het leven op Aarde voortkwam
2) Geen wetenschappelijke bevindingen toont aan dat de “evolutionaire mechanisme” die door de theorie wordt voorgesteld ook maar enigszins evolutionaire macht heeft.
3) Het fossiele verslag bewijst het nauwkeurige tegengestelde van wat de theorie voorstelt.
In deze sectie zullen wij in het algemeen deze drie basispuntenoverzichten onderzoeken

De eerste onoverkomenlijke stap: de 
oorsprong van het leven
de evolutietheorie poneert dat alle levende soorten van een enkele levende cel evolueerden die op de premitieve Aarde 3,8 miljard jaar geleden te voorschijn kwam. Hoe kon één enkele cel miljoenen complexe levende soorten produceren en, als een dergelijke evolutie werkelijk voorkwam, waarom kan de sporen daarvan niet in het fossiele verslag worden waargenomen zijn enkele vragen die de theorie niet kan beantwoorden. Evenwel, eerst en vooral, moeten wij onszelf afvragen: Hoe kwam deze “eerste cel” voort?
Aangezien de evolutietheorie de schepping elke soort bovennatuurlijke interventie ontkent, handhaaft het dat de “eerste cel” toevallig binnen de wetten van aard voortkwam, zonder enig ontwerp, plan of regeling. Volgens de theorie, moet de levenloze materie een levende cel geproduceerd hebben als resultaat van toeval. Een dergelijke bewering, nochtans, is inconsistent met de meest onbetwistbare regels van de biologie. 

“het leven komt uit het leven”
in zijn boek, verwees Darwin nooit naar de oorsprong van het leven. Het premitieve begrip van wetenschap in zijn tijd rustte op de veronderstelling dat de levende wezens een zeer eenvoudige structuur hadden. Sinds de middeleeuwse tijden, werd de spontane generatie, welke beweert dat niet-levende materies samen kwamen om levende organismen te vormen, volsterkt geaccepteerd. Men geloofde in het algemeen dat insecten uit voedselresten tot stand kwamen, en muizen van tarwe. De interessante experimenten werden geleid om deze theorie te bewijzen. Wat tarwe werd geplaatst op een vuil stuk doek, en men geloofde dat de muizen na een tijdje daaruit zouden voortkomen. Op dezelfde manier werden maden die zich in rottend vlees ontwikkelen verondersteld als bewijsmateriaal van de spontane generatie. Nochtans begreep men later dat de wormen niet spontaan op vlees verschenen, maar werden daar in de vorm van larven gedragen door vliegen, onzichtbaar voor het blote oog. 
Zelfs toen Darwin The Origin of Species schreef, werd het geloof dat de bacterien konden bestaan van niet-levende materie wijd en zijn goedgekeurd in de wereld van de wetenschap. 
Evenwel, vijf jaar na de publicatie van Darwins boek, kondigde Louis Pasteur zijn resultaten aan na lange studies en experimenten, die de spontane generatie weerlegde, een hoeksteen van Darwins theorie. In zijn triomfantelijke lezing in Sorbonne in 1864, zei Pasteur: “ nooit zal de doctrine van de spontane generatie zich herstellen van de dodelijke slag die door dit eenvoudige experiment wordt geslagen.”12 
Voor een lange tijd, verzetten de verdedigers van de evolutietheorie zich tegen deze bevindingen. Nochtans, aangezien de ontwikkeling van de wetenschap de complexe structuur van de cel van de wezen ontrafelde, komt het idee dat het leven uit toevalligheid onstaat tegenover een nog grotere impasse te staan. 

Overtuigende inspanningen van 
de twintigste eeuw
Het eerste evolutionist die het onderwerp over de de oorsprong van het leven in de twinstigste eeuw ter hand nam, was de beroemde Russische Bioloog Alexander Oparin. Door middel van verschillende theses is hij in de jaren ’30 vergevorderd, hij probeerde te bewijzen dat een levende cel door toeval kon voortkomen. Deze studies, evenwel, zijn ten ondergang genoemd wegens mislukking, en Oparin moest de volgende bekentenis maken:
Jammergenoeg, nochtans, is het probleem van de oorsprong van de cel misschien het duisterste punt in de gehele studie van de evolutie van de organismen.13
Evolutionistische aanhangers van Oparin probeerden experimenten uit te voeren om dit probleem op te lossen. Het best bekende experiment werd uitgevoerd door de Amerikaanse chemicus Stanley Miller in 1953. Het doel van Stanley miller was om een experimentele ontdekking naar voren te brengen die aantoonde, dat aminozuren, de bouwstenen van proteine, door het toeval in de levenloze aarde van biljoenen jaren geleden konden onstaan. In dit gasmengsel bestond ammonia, methaan, waterstof en waterdamp. Omdat deze gassen onder natuurlijke omstandigheden niet met elkaar reageren, voegde hij energie aan het milieu toe om een reactie te beginnen. Omdat hij aannam dat deze energie van de bliksem kon komen in het milieu van de oersoep, gebruikte hij een kunstmatige elektrische ontlader om de energie toe te voegen. 
Nauwelijks een paar jaar was voorbijgegaan voordat het bekend werd dat dit experiment, welke toen als de belangrijke stap in de naam van de evolutie werd voorgesteld, ongeldig was, aangezien de atmosfeer die in het experiment werd gebruikt zeer verschillend was van de omstandigheden van de aardse oersoep.14
Na een lange periode van stilte bekende Miller zelf, dat d atmosfeer van de omgeving die hij in zijn experiment gebruikte, niet realistsch was.15
De inspanningen van alle evolutionisten gedurende de twintigste eeuw om de oorsprong van het leven te verklaren beeindigde in een mislukking. De volgende uitspraak van de geochemist Jeffrey Bada van San Diego Scripps Institute maakt de hulploosheid van de evolutionisten over deze impasse duidelijk:
Nu, op het moment dat we de twintigste eeuw achter ons laten, hebben we nog steeds het grootste onopgeloste probleem dat we hadden toen we de twinstigste eeuw ingingen: Hoe is het leven op aarde ontstaan?16

De complexe structuur van het leven
De voornaamste reden dat de evolutietheorie in een dergelijke grote impasse beeindigde betreffende de oorsprong van het leven is dat zelfs die levende organismen waarvan geacht wordt dat zij het eenvoudigst zijn ongelooflijke complexe structuren hebben. De cel van een levende ding is complexer dan elk van onze kunstmatige technologische producten. Nu, zelfs in de meest ontwikkelde laboratoria van de wereld, kan een levende cel niet worden geproduceerd door organische chemische producten bijeen te brengen.
De voorwaarden die voor de vorming van een cel worden vereist, zijn te groot in hoeveelheid om door toeval weggeredeneerd te worden. De waarschijnlijkheid dat een proteine, de bouwstenen van de cel, door toeval gevormd is, is 1 tegen 10950 voor een gemiddelde proteine die uit 500 aminozuren wordt samengesteld. In de wiskunde wordt een kans die kleiner is dan 1 tegen 10 tot de 50ste statistisch als nul beschouwd. Een waarschijnlijkheid van 1 tegen 10 tot de 950 gaat ver over deze grens heen. Het is dus in praktsiche termen beschouwd als onwaarschijnlijkheid. 
De molecule van de DNA, welke in de kern van een cel wordt gevestigd en welke genetische informatie opslaat, is een ongelooflijke databank. Als we de informatie moesten opschrijven die in het DNA gecodeerd is, dan zouden we een blibliotheek moeten samenstellen van 900 delen van een encyclopedie van ieder 500 pagina’s.
Een zeer interessant dilemma komt op dit punt tevoorschijn: terwijl het DNA zich alleen kan vermenigvuldigen met de hulp van een paar enzymen die eigenlijk proteine zijn, kan de vorming van deze enzymen alleen maar gerealiseerd worden door de informatie die op het DNA is opgslagen. Aangezien beide van elkaar afhankelijk zijn, moeten zij tegelijkertijd vóór de replicatie bestaan, of één van hen moet ‘geschapen’ zijn voor de ander. En zo zou men op het eerste gezicht kunnen zeggen dat het leven eigenlijk nooit door chemische methoden zou kunnen zijn gekomen. Prof Leslie E. Orgel, een bekend evolutionist van de Universteit van San Diego, California, bekent dit feit in de Oktober 1994 nummer van het tijdschrift “Scientific American”,:
Het is hoogst onwaarschijnlijk, dat proteinen en nucleinezuren, die beide een ingewikkelde structuur hebben, spontaan tegerlijkertijd op dezelfde plaats verschenen. Maar het is ook onmogelijk om het één zonder het andere te hebben. En zo zou men op het eerst gezich kunnen zeggen dat het leven eigenlijk nooit door chemische methoden tot stand zou kunnen zijn gekomen. (Leslie E. Orgel, “The origin of life on earth”, Scientific American, vol. 271, October 1994, p. 78.)17
Geen twijfel, als het onmogelijk is dat het leven uit natuurlijk oorzaken is voortgekomen, dan moet men aanvaarden dat het leven op een buitengewone manier werd “gecreerd”. Dit feit maakt uitdrukkelijk de evolutietheorie ongeldig, wiens hoofddoel is de schepping te ontkenning.

Het denkbeeldige mechanisme van 
de evolutie
Het tweede belangrijke punt dat Darwins theorie ontkent is dat beide concepten die door de theorie als “evolutionistische mechanismen” naar voren worden gebracht, naar verluidt, in werkelijkheid, geen evolutionistische macht hebben. 
Darwin was de eerste die beweerde, dat het proces evolutionistische kracht had en hij hing vervolgens zijn hele theorie aan deze opvatting op. De naam die hij aan zijn boek gaf, wijst erop dat de natuurlijke selectie de basis was van Darwins theorie: De oorsprong der soorten door middel van natuurlijke selectie…
De natuurlijke selectie houdt in, dat levende wezens die het meest aan de natuurlijke omstandigheden van hun woongebied aangepast zijn, het best zullen overleven door het hebben van nageslacht dat zal overleven, terwijl degenen die niet aangepast zijn, zullen verdwijnen. Bijvoorbeeld, in een kudde herten zorgt de dreiging van roofdieren ervoor dat de snelste renners zullen overleven. Dat is waar. Maar ongeacht hoe lang dit proces zich zal voortzetten, het zal die herten niet in een ander levend soort veranderen, bijvoorbeeld, paarden. De herten zullen altijd herten blijven.
Daarom heeft het mechanisme van de natuurlijke selectie geen evolutionistische macht. Darwin was zich ook bewust van dit en moest dit in zijn boek Het ontstaan der soorten verklaren: 
Natuurlijke selectie kan niets doen tot er variaties verschijnen die de voorkeur genieten.18

Lamarcks Impact
Dus hoe konden deze “nuttige variaties” zich voordoen? Darwin probeerde deze vraag vanuit de standpunt van het primitieve begrip van wetenschap in die tijd te beantwoorden. Volgens de Franse bioloog Chevalier de Lamarck (1744-1829), die vóór Darwin leefde, passen levende wezens hun onderscheidende eigenschappen diie zij gedurende hun leven verkregen hebben van de ene generatie tot de volgende aan en evolueren dus. Hij beweerde dat deze eigenschappen, welke van generatie naar genaratie accumuleerde, zich vormen tot nieuwe soorten. Bijvoorbeeld, beweerde hij dat giraffen uit antiloopachtige dieren zijn geevolueerd door hun nekken generatie naar generatie uit te steken zodat zij bij steeds hogere takken konden komen om voedsel te pakken.
Darwin gaf ook gelijkaardige voorbeelden. In zijn boek “Het ontstaan der soorten”, bijvoorbeeld, zei hij:
Ik zie geen probleem in een soort beer die door natuurlijke selectie steeds meer in het water komt, met grotere en grotere monden, tot er een wezen gevormd was dat zo monsterachtig als een walvis was.19
Nochtans, ontdekte de Australische botanist Gregor Mendel in 1865 de wetten van de erfelijkheid. Daar wordt tot het einde van de eeuw niet veel over gehoord, maar de ontdekking van Mendel won in de 20ste eeuw aan betekenis. Dit was de geboorte van de wetenschap van de genetica. Wat later werd de structuur van de genen en de chromosomen ontdekt. De ontdekking van de structuur van de DNA-molecule in de jaren vijftig, welke grote hoeveelheden genetische informatie draagt, bracht de evolutietheorie in een grote crisis. De reden was de ongelooflijke complexiteit van het leven en de ongeldigheid van het evolutionistische mechanisme dat Darwin had voorgesteld.

Neo-Darwinisme en Mutaties
Om een oplossing te vinden, hebben de darwinisten de geavanceerde ‘Moderne synthetische evolutietheorie’ geformuleerd, of zoals het algemener bekend is, ‘neodarwinisme’, aan het eind van de jaren ’30. Neodarwinisme hebben het concept van de mutatie aan de thesis van Darwin over de natuurlijke selectie toegevoegd. Mutaties worden omschreven als verbrekingen of veranderingen die in de DNA-molecule plaatsvinden. Deze verbrekingen of veranderingen zijn het resultaat van externe effecten, zoals straling of chemische handelingen. Elke mutatie is een “ongeluk” en beschadigt de nucleotiden die het DNA vormen of veranderen hun plaats. Meestal veroorzaken zij zoveel schade, dat de cel de verandering niet kan repareren. Neodarwinisten probeerden een geval te vinden van ‘goede’ mutaties die een voordeel opleverden en als de oorsprong van de bevoordelende variaties zijn die er waarschijnlijk voor zorgden dat levende wezens evolueren. Het idee was nu de ‘willekeurige mutaties’. Nu, het model dat voor de evolutie in de wereld opkomt is Neo-Darwinisme. De theorie handhaaft dat miljoenen levende wezens zich vormden als resultaat van een proces waarin talrijke complexe organen van deze organismen (e.g., oren, ogen, longen en vleugels) “mutaties” ondergingen, namelijk genetische wanorde. Maar toch is er een openlijk wetenschappelijk feit dat deze theorie totaal ondermijnt: de mutaties brengen de levende wezens zich niet ertoe om te ontwikkelen; integendeel, ze zijn altijd schadelijk. 
De reden voor dit is zeer eenvoudig: het DNA heeft een zeer complexe structuur en willekeurige effecten kunnen deze stuctuur enkel schade toebrengen. De Amerikaanse geneticus B.G. Ranganathan zegt:
De mutaties zijn gering, willekeurig en schadelijk. Zijn komen maar sporadisch voor en het beste is als zij geen effect hebben. Deze vier eigenschappen mutatie houden in, dat mutaties niet naar een evolutionistische ontwikkeling kunnen leiden. Een willekeuruge verandering in een hoog ontwikkeld organisme os of zonder effect of schadelijk. Een willekeurige verandering in een horloge kan het horloge niet verbeteren. Waarschijnlijk brengt het schade toe of heeft het op z’n best geen effect. Een aardbeving verbetert de stad niet, het zorgt voor haar vernietiging.20
Zoals men verwacht, geen mutatie voorbeeld, welke nuttig is, namelijk welke wordt waargenomen om de genetische code te ontwikkelen, is tot dusver waargenomen. Alle mutaties bleken schadelijk te zijn. Men begreep dat mutatie, welke als de “evolutionistische mechanisme” wordt voorgesteld, eigenlijk een genetische gebeurtenis is dat levende dingen berokkent en hen tot een invalide maakt. (het meest gemeenschappelijke effect van de mutaties op mensen is kanker.) Natuurlijk, kan een vernietigend mechanisme niet een “evolutionistische mechanisme” zijn. “Natuurlijke selectie”, aan de andere kant, “kan bij zichzelf niets doen”, zoals Darwin ook accepteerde. Dit feit toont ons aan dat er geen “evolutionistische mechanisme” in de natuur bestaat. Aangezien er geen “evolutionistische mechanisme” bestaat, kon geen dergelijk proces genoemd “evolutie” plaatsgevonden hebben. 

Het fossielenarchief: geen teken 
van tussenvormen
Het duidelijkste bewijsmateriaal dat het scenario dat door de evolutietheorie wordt voorgsteld niet plaatsvond is het fossielenarchief. 
Volgens deze theorie stamt iedere levende soort van een voorafgaande af. De soorten die voorheen bestaan hebben zijn in de loop der tijden in iets anders veranderd en alle soorten zijn op deze manier ontstaan. Volgens de theorie verliep dit proces geleidelijk gedurende miljoenen jaren. 
Als dit het geval was, dan zouden er ontelbare soorten bestaan moeten hebben die een overgang kenmerken en die zouden lang in deze overgangsperiode geleefd hebben. 
Bijvoorbeeld, er zouden in het verleden sommige half-vis/half-reptielen geleefd hebben, die bepaalde trekken van reptielen gehad moeten hebben naast die van de vis die ze reeds hadden. Of er zouden sommige reptiel-vogels bestaan moeten hebben, die wat trekken van een vogel moesten krijgen naast de eigenschappen van de reptielen die ze al hadden. Evolutionisten verwjzen naar deze denkbeeldige wezen, waarvan ze geloven dat die in het verleden geleefd hebben als ‘overgangsvomen’.
Als dergelijke dieren echt bestaan hebben, dan zouden daar miljoenen of zelfs miljarden van moeten zijn in aantal en in varieteit. En wat nog belangrijker is, is dat de overblijfselen van deze dieren in het fossielenarchief aanwezig zouden moeten zijn. Het aantal van deze overgangsvormen zou zelfs groter moeten zijn dan het aantal dierlijke soorten van tegenwoordig en hun overblijfselen zouden over de hele wereld gevonden moeten worden. In ‘Het onstaan der soorten’, legt Darwin uit:
Als mijn theorie waar is, zouden ontelbare tussenvormen die nauw verbonden zijn aan de soorten van dezelfde groep zeker hebben moeten bestaan… Daarom zou bewijs van hun vroegere bestaan onder overblijfselen van de fossielen gevonden moeten worden.21

Darwins hoop verbrijzelde
Nochtans, hoewel de evolutionisten zware inspanningen hebben geleverd om vanaf het midden van 19de eeuw over de hele wereld naar fossielen en de ontbrekende schakels te graven en zoeken. Alle fossielen diein opgravingen naar boven zijn gekomen, toonden het tegenovergestelde van het geloof van de evolutionisten, het leven is plotseling op de aarde gekomen en in een volledige vorm.
Een beroemde Britse paleontoloog, Derek V. Ager, geeft dit feit toe, ondanks dat hij zelf een evolutionist is:
Het punt is nu bereikt, dat, als we het fossielenarchief nauwkeurig bekijken, of dit nu naar verschillende orden of soorten is, we steeds ontdekken, dat er geen geleidelijke evolutie heeft plaatsgevonden, maar een plotselingen uitbarsting van een groep ten koste van een andere.22
Dit betekent dat in het fossielenarchief, alle levende soorten plotseling tevoorschijn kwamen in een volledige vorm, zonder enige tussenvormen ertussen. Dit is enkel het tegengestelde van Darwins veronderstelling. Ook dit is een zeer sterk bewijsmateriaal dat alle levende wezens zijn geschapen. De enig verklaring levende soorten die plotseling en volledig in elk detail zonder evolutionistische voorvader te voorschijn kwamen is dat ze waren geschapen. Douglas Futuyma, een belangrijk evolutionistisch bioloog, geeft dit feit toe en zegt:
De organismen verschenen volledig ontwikkeled op aarde of ze verschenen niet. Als zij dat niet hebben gedaan, dan moeten zij zich uit vroegere soorten door proces van modificatie ontwikkeld hebben. Maar als zijn in een volledig ontwikkeld stadium verschenen, dan moeten zij door een alomvattende intelligentie geschapen zijn.23
De fossielen tonen aan dat de levende wezens volledig ontwikkeld en in een perfecte staat op Aarde te voorschijn kwamen. Dat betekent dat ‘Het onstaan der soorten’, strijdig met Darwins veronderstelling, geen evolutie is, maar schepping.

Het scenario van de menselijke evolutie
Het onderwerp dat het vaakst door verdedigers van de evolutietheorie ter sprake wordt gebracht is het onderwerp van de oorsprong van de mensen. De darwinisten beweren dat de moderne mens van aapachtige schepselen evolueerden. Tijdens dit zogenaamde evolutionair proces, dat 4-5 miljoen jaar geleden begonnen zou moeten zijn, wordt er beweerd, dat er een paar ‘overgangsvormen’ tussen de moderne mens en zijn voorouders bestaan. Volgens dit denkbeeldige volledige scenario kunnen er vier basiscategorieen genoemd worden:
1. Australopithecine (meervoud van Australopithecus)
2. Homo habilus
3. Homo erectus
4. Homo sapiens
Evolutionisten beweren, dat Australopithecine de eerste zogenaamde gemeenschappelijke voorouder van mensen en apen is. ‘Australopithecus’ betekent Zuid-Afrikaanse aap. De Australopithecus was niets anders dan een oude apensoort di uitgestorven is. Diepgaand onderzoek gedaan op verschillende soorten van de Australopithecus door twee wereld beroemde anatomen uit Groot-Brittanie en de Verenigde Staten, namelijk Lord Solly Zuckerman en Prof. Charles Oxnard, heeft aangetoond, dat deze wezens helemaal niet op twee voeten liepen, maar zich op dezelfde manier voortbewogen als de huidige apen.24
De evolutionisten classifiseerden het volgende stadium van de menselijke evolutie als ‘homo’, dat betekent ‘mens’. Volgens de beweringen van de evolutionisten zijn de levende wezens in de homoserie verder ontwikkeld dan de Australopithecus, en verschillen niet veel van de moderne mens. Evolutionisten bedenken een fantasierijke evolutieschema door verschillende fossielen van de deze schepselen in een bepaalde orde te schikken. Het schema is denkbeeldig, omdat men nooit heeft bewezen dat er een evolutionaire relatie is tussen deze verschillende classificaties. Ernst Mayr, een van de belangrijkste evolutionist in de twintigste eeuw, beweert in zijn boek Één lang argument dat “bijzonder historische (raadsels) zoals de oorsprong van het leven of Homo sapiens, uiterst moeilijk zijn en kan zelfs weerstand bieden aan een laatste, overtuigende verklaring.”25
Door het geven van de verbindingsketen: Australopithecines>homo habilis>homo erectus>homo sapiens, willen de evolutionisten beweren, dat iedere soort de voorouder van de ander is. Maar recente ontdekkingen van paleontologen hebben geopenbaard dat de Australopithecines, homo habilis en homo erectus in verschillende delen van de wereld in dezelfde tijd leefden. 26
Verder leefden de mensen die als Homo sapiens neanderthalensis en homo sapiens sapiens (de moderne mens) hebben in dezelfde streek geleefd.27
Er bestaat beslist niet zo’n stamboom. Een paleontoloog van de Harvard universiteit, Stephen Jay Gould, legt dit dode punt in de evolutie uit, hoewel hij zelf een evolutionist:
Wat is er van onze ladder geworden als van de drie naast elkaar bestaande afstammingen van de mensachtigen (A. africanus, de robuuste Australopithecinus en Homo Habilis) niet één duidelijk van de ander afstamt? En verder vertonen geen van de drie tijdens hun bestaan op aarde enige evolutionistische trends.28
Kort gezegt, het scenario van de menselijke evolutie, welke wordt “bevestigd” met behulp van diverse tekeningen van één of ander “half aap, half mens” schepselen die in de media en cursusboeken verschijnen, namelijk eerlijk gezegd, door middel van propaganda, is niets dan een verhaal zonder wetenschappelijke geloof.
Lord Solly Zuckerman is één van de bejenste en meest gerespecteerde wetenschappers van Groot-Brittannie. Jarenlang bestudeerde hij het fossielenarchief en hij heeft talloze gedetailleerde onderzoeken uitgevoerd. Hij werd geeerd met de titel ‘Lord’ voor zijn bijdrage aan de wetenschap. Zuckerman is een evolutionist. Daarom kunnen zijn opmerkingen over de evolutie niet gezien worden als doelbewust perversé opmerkingen. Na jaren bestudering van de fossielen die in het scenario van de menselijk evolutie passen, kwam hij tot de conclusie dat er in werkelijkheid geen stamboom is.
Zuckerman heeft ook een interessant ‘spectrum van wetenschappen’ gemaakt. Hij vormde een spectrum van wetenschappen en ordende die van wetenschappelijk tot die van wetenschappen die hij als onwetenschappelijk zag. Volgens het spectrum van Zuckerman zijn de wetenschappelijkste - dat is, afhangend van de concrete data - wetenschapsvelden scheikunde en natuurkunde. Daarna komen de biologische wetenschappen en daarna de sociale wetenschappen. Aan het uiterste einde van het spectrum, wat het gedeelte is dat als het meest onwetenschappelijk gezien wordt, zijn concepten van paranormale waarneming zoals telepathie en het zesde zintuig en uiteindelijk ‘de menselijke evolutie’. Zuckerman legt zijn redenering daarvoor uit:
Dan verwijderen wij ons van het register van de objectieve waarheid naar die velden van de zogenaamde biologische wetenschap, zoals de buitenzintuigelijke waarneming of de interpretatie van de fossielengeschiedenis van de mens, waar voor de gelovigen alles mogelijk is – en waar de streng gelovige soms in staat is om tegerlijkertijd in verschillende tegenstrijdige dingen te geloven.29
Wat is dan de reden waarom wetenschappers zo gevoelig over dit dogma zijn? Waarom proberen zij zo hard om de theorie overeind te houden, ten koste van het toegeven van talloze conflicten en het ontkennen van de bewijzen die zij gevonden hebben? Het enige antwoord is, dat zij bang zijn voor het feit dat zij in dat geval de evolutietheorie moeten verlaten. Het feit wat zij onder ogen zien, als zij de evolutietheorie verlaten is, dat de mens door Allah geschapen is. Maar door de vooringenomenheid die zij hebben en de materialistische filosofie waarin zij geloven, is de scheping voor de evolutionisten een onacceptabel concept. Daarom bedriegen zij zichzelf, en ook de hele wereld, door het gebruik van de media waar zij samenwerken. Als zij niet de nodige fossielen kunnen vinden, dan ‘maken’ zij die in de vorm van denkbeeldige plaatjes of in de vorm van fictieve modellen en probeen dan de indruk te geven, dat er inderdaad fossielen bestaan die de evolutie bevestigen. Een deel van de massamedia die hun materialistsche opvatting deelt, probeert ook het publiek te bedriegen en het verhaal van de evolutie in het onderbewustzijn van de mensen in te prenten. Hoe hard ze het ook proberen, de waarheid is duidelijk: de mens is niet door een evolutionair proces onstaan, maar door de schepping van Allah. Daarom is hij verantwoording aan Hem verschuldigd, hoe onwillig hij ook is om deze verantwoordelijheid af te leggen.

De Darwinistische formule!
Naast al het technische bewijs waar we ons tot dusver mee bezig hebben gehouden, zouden we nog eens moeten bestuderen wat voor soort bijgeloof de evolutionisten hebben door middel van een voorbeeld dat zo eenvoudig is, dat zelfs kinderen het kunnen begrijpen:
De evolutietheorie beweert, dat leven door toeval onstaan is. Volgens deze bewering zijn levenloze en onbewuste atomen bij elkaar gekomen om een cel te vormen en dan vormden zij op de één of andere manier levende wezens, waaronder ook de mens. Laten we hier eens over nadenken. Als wij de elementen die de bouwstenen van het leven zijn, zoals koolstof, fosfor, stikstof en kalium, bij elkaar voegen we alleen maar een hoop. Ongeacht welke behandeling we die ook laten ondergaan, zal deze hoop atomen nooit één enkele levend wezen vormen. Als u het leuk ivndt, kunnen we een ‘experiment’ over dit onderwerp onder woorden brengen en laten wij voor de evolutionisten datgenen wat zij beweren, duidelijk uitspreken onder de naam van de Darwinistische formule:
Laat de evolutionisten een overvloed van materialen die in de samenstelling van de levense wezens zitten zoals fosfor, stikstof, koolstof, zuurstof, ijzer en magnesium, in grote vaten samenvoegen. Verder mogen zij in deze vaten alles toevoegen wat onder normale omstandigheden niet bestaat, maar waarvan zij denken, dat zij het nodig hebben. Laat hen bij dit mengsel net zoveel aminozuren – die onder natuurlijke omstandigheden niet gevormd kunnen worden – en net zoveel proteine – waarvan een enkel proteine een waarschijnlijkheid heeft van 10 tot 950ste macht om gevormd te worden, toevoegen als ze willen. Laat hen dit mengsel aan zoveel warmte of vochtigheid blootstellen als ze willen. Laat ze met elk technisch ontwerp roeren dat zij willen. Laat hen de beste wetenschappers naast de vaten zetten. Laat de evolutionisten om de beurt de wacht bij de vaten houden gedurende biljoenen, zo nniet triljoenen jaren. Laat hen alle voorwaarden waarvan zij denken dat die nodig zijn om de mens te vormen, gebruiken. Wat ze ook doen, ze kunnen uit deze vaten geen mens maken, laten we zeggen een professor die zijn celstructuur bestudeert onder een elektronenmicroscoop. Zij kunnen geen giraffen, leeuwen, bijen, kanaries, paarden, dolfijnen, rozen, orchideeen, lelies, bananen, sinaasappels, appels, dadels, tomaten, meloenen, watermoloenen, vijgen, olijven, druiven, perziken, pauwen, fazanten, veelkleurige vlinders of miljoenen andere levende wezens zoals deze maken. Ze kunnen zelfs niet één enkele cel van één van hen vormen. Kortom: onbewuste atomen kunnen geen cel vormen door samenvoeging. Zij kunnen geen nieuw besluit nemen en de professor scheppen die eerst de elektronenmicroscoop heeft uitgevonden en daarna zijn eigen celstructuur onder de microscoop bestudeert. Materie is een onbewuste levenloze hoop en komt door Allahs superieure schepping tot leven. De evolutietheorie die het tegenovergestelde beweert, is een volslagen leugen en gaat tegen de rede in. Denk maar een klein beetje na over de beweringen van de evolutionisten die deze werkelijkheid buitensluiten, net zoals in het bovenstaande voorbeeld.

De technologie van het oog en het oor
Een ander onderwerp dat door de evolutietheorie onbeantwoord is, is de uimuntende waarnemingkwaliteit van het oog en het oor. Voordat we het over het onderwerp van het oog hebben, moeten we eerst kort de vraag beantwoorden “hoe we zien” . lichtstralen komen van een object en vallen omgekeerd op de retina van het oog. Hier worden deze lichtstralen omgezet in elektrische signalen en zij bereiken en kleine plek achter in de hersenen die het gezichtscentrum wordt genoemd. Deze elektrische signalen dringen door in dit centrum van de hersenen als een beels na een serie processen. Dit is de technische achtergrond, laten we even verder nadenken. De hersenen zijn van het licht afgeschermd. Dit betekent dat binnenin de hersenen een diepe duisternis is, en dat het licht niet de plaats bereikt waar de hersenen zich bevinden. De plaats die het gezichtcentrum heeft, is een plaats van diepe duisternis, waar geen licht komt, en kan wel de donkerste plaats zijn die u ooit gekend heeft. Maar u kunt een lichte heldere wereld zien door deze duisternis. Het beeld dat in het oog gevormd wordt, is zo scherp en speciaal, dat zelfs de technologie van de twintigste eeuw niet in staat is het te evenaren. Bijvoorbeeld kijk in het boek dat u leest, naar de handen die het vasthouden, til dan uw hoofd op en kijk om je heen. Heeft u ooit op anderer plaatsen zo’n scherp en duidelijk beeld gezien als dit? Zelfs het meest ontwikkelde televisiescherm, dat door de grootste televisieproducenten ter wereld gemaakt is, kan voor u niet zo’n scherp beeld maken. Meer dan honderd jaar lang hebben duizenden ingenieurs geprobeerd deze scherpte te bereiken. Fabrieken, grote gebouwen werden opgericht, er werd veel onderzoek gedaan, plannen en ontwerpen werden voor dit doel gemaakt. Kijk nog eens naar het tv-beeld en het boek dat u in uw handen houdt. U zult een groot verschil in scherpte en onderscheid zien. En verder laat het tv-beeld een twee dimensionale beeld zien, terwijl u met uw ogen een driedimensionale waarneming heeft met diepte. Als u nog nauwkeuriger kijkt, ziet u, dat er een schittering in de televisie is, is er een schittering in uw blik? Natuurlijk is dat niet zo. Vele jaren hebben ingenieurs geprobeerd om driedimensionale tv te maken, die zichkwaliteit van het oog evenaart. Ja, ze hebben en driedimensionale televisiesysteem gemaakt, maar het is niet mogelijk daarnaar te kijken zonder brillen op te zetten; verder is het alleen maar een kunstmatige derde dimensie. De achtergrond is nog glimmender, de voorgrond lijkt op een papieren ontwerp. Nooit is het mogelijk gebleken om een scherp onderscheidend ziht te maken, zoals dat van het oog. Door zowel de camera als de televisie is er verlies aan beeldkwaliteit. Evolutionisten beweren, dat het mechanisme dat dit scherpe onderscheidene beeld maakt, door toeval gevormd is, dat de atomen juist op de goede plaats gekomen zijn ontvangst mogelijk te maken en om een beeld te vormen, wat zou u dan denken? Hoe kunnen atomen iets doen wat duizenden mensen niet kunnen doen? Bijna een eeuw lang hebben tienduizenden ingenieurs onderzoek gedaan en hebben er in hoog ontwikkelden laboratorie en grote industriele complexen met gebruik van de best ontwikkelde instrumenten ernaar gestreefd en zij konden niet beter doen dan dit dat zij gemaakt hebben. Als een ontwerp een primitiever beeld dan het oog weergeeft en niet door het toeval gevormd kon worden, dan is het heel duidelijk, dat het oog en het beeld dat door het oog gezien wordt, niet door het toeval gevormd konden worden.het vereist een veel gedetaillerder en wijzer plan en ontwerp dan dat van de tv. Het plan en het ontwerp dat zo onderscheidend en scherp als dit is, behoort tot Allah, Die de macht over alles heeft. Dezelfde situatie geldt voor het oor. Het buitenoor ontvangt de beschikbare geluiden op door de oorschelp en stuurt het door naar het middenoor; het middenoor vertaalt de geluidsvibraties en versterkst ze; het binnenoor stuurt deze trillingen naar de hersenen door ze om te zetten in elektrische signalen. Net als bij het oor eindigt de daad van het horen in het gehoorcentrum in de hersenen. De situatie van het oog geldt ook voor het oor. Dat wil zeggen, de hersenen zijn van het geluid afgeschermd, net zoals zij van het licht zijn afeschermd; zij laten geen geluid door. Daarom is, hoe lawaairig het buiten ook is, de binnenkant van hersenen absoluut stil. Maar toch worden de scherpste geluiden door de hersenen waargenomen. In uw hersenen die van het geluid zijn afgeschermd, luistert u naar de symfonieen van orkesten en hoort u alle geluiden van een drukke ruimte. Maar als het geluidsniveau in uw hersenen soor nauwkeurige apparaten op dat moment zouden worden gemeten, dan zou u zien, dat daar een volledige stilte heerst. Laten we opnieuw de hoge kwaliteit en de superieure technologie die in het oor en de hersens zijn, vergelijken met de technologie die de mensen maken. Net zoals het geval was met het beeld, zijn er decennia lang inspanningen ondernomen om een geluid te kunnen weergevendat net zoals het origineel is. Het resultaat van deze inspanningen zijn geluidsrecorders, hi fi systemen om geluid waar te nemen. Ondanks al deze technogie en duizenden ingenieurs en experts die aan deze verworvenheden gewerkt hebben, is er nog steeds geen geluid verkregen met de scherpte en duidelijkheid van het geluid dat in het oor komt. Denk maar aan de beste kwaliteit hi fi systemen die door de grootste bedrijven in de muziekindustrie gemaakt zijn. Zelfs bij deze opnamesystemen gaat er bij de opnamen wat van het geluid verloren; of als u de hi fi aanzet hoort u altijd een sissend geluid voordat de muziek begint. Maar de geluiden van het product van het technologie van het menselijk zijn; zijn buitengewoon scherp en duidelijk. Het menselijk oor neemt nooit een geluid waar dat samengaat met een sissend geluis of met storingen, zoals de hifi dat heeft; het neemt het geluid precies zo waar als het is, scherp en duidelijk. Dit is de manier waarop het al sinds de schepping van de mens is. 
Tot dusver, is geen kunstmatig visueel of opnamenapparaat zo gevoelig en succesvol geweest als in het waarnemen van sensorische gegevens, zoals het oog en het oor zijn. Nochtans, wat betreft het zien en horen, ligt een veel grotere waarheid achter dit.

Tot wie behoort het bewustzijn dat Ziet en 
Hoort binnen in de hersenen?
Wie ziet een verleidelijke wereld in de hersenen, luistert naar symfonieen en het getjilp van de vogels, en ruikt de roos? De prikkeling die uit de ogen, oren en neus van een persoon komen, bereiken de hersenen als elektrische signalen. In de biologie, fysiologie en biochemieboeken, kunt u vele details vinden over hoe dit beeld zich in de hersenen vormt. Hoe dan ook, u zult nooit aan de belangrijkste feit komen: Wie neemt deze elektrische signalen waar als beelden, geluiden, geuren en zintuiglijke gebeurtenissen in de hersenen? Er is een bewustzijn in de hersenen die dit allemaal waarneemt zonder zonder enige behoefte te hebben aan een oog, een oor, en een neus. Tot wie behoort dit bewustzijn? Natuurlijk behoort het niet tot de zenuwen, de vette laag, en de neuronen die de hersenen omvatten. Dit is waarom de Darwinistische-materialisten, die geloven dat alles door toeval word samengesteld, deze vragen niet kunnen beantwoorden. 
Dit samenraapsel van waarnemingen die we de materiele wereld noemen wordt door de ziel waargenomen gecreeerd door Allah, welke noch de behoefte heeft aan het oog om beelden te zien noch het oor om geluiden te horen. Sterker nog, heeft het niet de hersenen nodig om te denken.
Iedereen die dit expliciete en wetenschappelijke feit leest, zal de Almachtige Allah moeten gedenken, vrezen en moeten bescherming zoeken bij Hem, aangezien Hij het gehele universum drukt in een pikdonkere plaats van een paar kubieke centimeters in een driedimensional, gekleurd, schaduwrijk, en lichtgevende vorm.
De informatie die we tot dusver hebben voorgesteld toont ons aan dat de evolutietheorie helemaal niet op een wetenschappelijke basis gestoeld is. De bewering van de theorie betreffende de oorsprong van het leven is tegenstrijdig met de wetenschap, de evolutionistische mechanisme heeft geen evolutionaire macht voorgesteld en de fossielen tonen aan dat de vereiste tussenvormen nooit hebben bestaan. Aldus is het zeker dat de evolutietheorie als onwetenschaplijk idee ter zijde zou moeten worden geschoven. Zo vele ideeen, zoals het Aarde-gecentreerde heelal model, zijn de hele geschiedenis door uit de agenda van de wetenschap genomen. 
Nochtans, de evolutietheorie is in de agenda van de wetenschap gehouden. Sommige mensen proberen zelfs kritieken rechtstreeks op de evolutietheorie te leveren als “een aanval op de wetenschap”. Waarom? 
De reden is dat deze theorie een onontbeerlijk dogmatisch geloof is voor sommige kringen. Deze kringen zijn blind toegewijd aan de materialistische filosofie en keuren het Darwinisme goed omdat het de enigste materialistsche verklaring is die naar voren kan worden gebracht om de werking van de natuur te verklaren.
Interessant is, dat zij dit zo nu en dan toegeven. Een bekende geneticus en een uitgesproken evolutionist, Richard C. Lewontin van de Harvard Universiteit, bekent, dat hij “eerst een materialist is en dan pas een wetenschapper”, hij doet dit in de volgende bewoordingen:
het zijn niet de methoden en wetenschappelijke instituten die ons tot de materialistische uitleg van de fenomenen in de wereld dwingen, integendeel, wij worden a priori tot de materialistische reden gedwongen om zo een onderzoeksapparaat te creëren en een aantal concepten op te zetten die een materialistische uitleg geven, ongeacht hoe tegenstrijdig, ongeacht hoe geheimzinnig dit ook is voor de niet-betrokkenen. Verder is het materialisme absoluut, dus kunnen we de Goddelijke Voet niet tussen de deur laten.30
Dit zijn expliciete verklaringen dat het Darwinisme bestaat enkel omwille van het getrouw blijven aan het materialisme. Dit dogma beweert dat levenloze, onbewuste materie het leven creëerde. Het dringt erop aan dat miljoenen verschillende levende soorten (e.g., vogels, vissen, giraffen, tijgers, insecten, bomen, bloemen, walvissen, en mensen) die als resultaat van interactie tussen materie zijn voortgekomen. Zoals stortregen, bliksem flitsen, enzovoort, uit levenloze materie. Dit is in tegenstrijd met niet alleen de wetenschap, maar ook met de rede. Maar toch blijven de darwinisten het verdedigen enkel zo om “de Goddelijke Voet niet tussen de deur te laten”.
Iedereen die niet de oorsprong van levende wezens met een materialistisch vooroordeel bekijkt, zal deze duidelijke waarheid zien: alle levende wezens zijn de werken van een Schepper, die Almachtig is, Al Wijze, en Al Wetende. Deze schepper is Allah, die het gehele heelal van het niet-bestaande heeft gecreëerd, heeft ontworpen in de meest perfecte vorm, en alle levende wezens heeft gevormd.

De evolutietheorie: De meest invloedrijke
toverkracht in de wereld.
Iedereen die vrij is van vooroordeel en invloed van ieder ideologie, en die slechts zijn of haar reden en logica gebruikt, zal duidelijk begrijpen dat de evolutietheorie, welke de maatschappij brengt tot het bijgeloof zonder kennis van wetenschap of beschaving, vrij onmogelijk is. 
Zoals hierboven is verklaard, denken zij die in de evolutietheorie geloven dat een paar atomen en moleculen die in een reusachtig vat worden geworpen de oorzaak zijn van het denken, van universitaire professoren en studenten; dergelijke wetenschappers zoals Einstein en Galileo; dergelijke kunstenaars zoals Humphrey Bogart , Frank Sinatra, Luciano Pavarotti; evenals antilopen, citroenbomen en anjers. Voorts als de wetenschappers en professoren die in deze onzin geloven opgeleide mensen zijn, is het vrij gerechtvaardigd om deze theorie “als de meest machtige toverkracht in de geschiedenis” te zien. Nog nooit heeft een ander geloof of idee het denkvermogen van de mensen weggehaald, geweigerd om intelligent en logisch na te denken en van hen de waarheid verborgen alsof zij geblinddoekt zijn. Dit is een nog slechtere en ongelooflijke blindheid dan de Egyptenaren die de Zon God “Ra” aanbidden, totem verering in sommige delen van Afrika. De mensen die Saba de Zon aanbidden, namelijk de stam van de Profeet Abraham (as) die idolen aanbidden die zij met hun eigen handen hadden gemaakt, of de mensen van de Profeet Mozes (as) die het Gouden kalf aanbidden. 
In feite heeft Allah dit gebrek aan verstand of rede in de Koran benadrukt. In vele verzen, openbaart Hij dat de het verstand van sommige mensen gesloten zullen worden en dat zij machteloos zullen zijn om de waarheid te zien. Sommige van deze verzen zijn als volgt:

En (gedenkt) toen Mozes tot zijn volk zei: “voorwaar Allah beveelt jullie dat jullie een koe slachten.” Zij zeiden: “Maak jij ons tot (onderwerp van) bespotting?” Hij antwoordde: “Ik zoek bescherming bij Allah dat ik tot de dommen zou behoren.” (Al Baqara, 67)

En voorzeker, Wij hebben velen van de Djinn’s en de mensen voor de Hel geschapen. Zij bezitten harten waarmee zij niet begrijpen en zij bezitten ogen waarmee zij niet zien en zij bezitten oren waarmee zij niet horen, zij zijn degenen die als het vee zijn. Zij dwalen zelfs nog erger. Zij zijn degenen die de achtelozen zijn. (Al A’raf, 179)

En als Wij voor hen een poort van de hemel zouden openen, waardoor zij dan zouden kunnen blijven opstijgen. (Dan) zouden zij zeker zeggen: “Voorwaar ons gezichtsvermogen is beneveld; wij zijn zelfs een betoverd volk.” (Al Hidjr, 14-15)

De woorden kunnen niet alleen uitdrukken hoe verbazingwekkend het is dat deze
toverkracht een dergelijk brede gemeenschap in slavernij houdt, de
mensen van de waarheid houdt, en deze toverkracht 150 jaar niet wordt gebroken. Het is begrijpelijk dat één of een paar mensen in onmogelijke scenario’s zouden kunnen geloven en aanspraak zouden kunnen maken op volledige stompzinnigheid en onlogica. Nochtans, “magisch” is de enige mogelijke verklaring voor mensen van over de hele wereld die geloven dat de onbewuste en
levenloze atomen plotseling samen beslisten te komen en een heelal te vormen dat
functioneert met een onberispelijk systeem van organisatie, discipline, reden, en
bewustzijn; een planeet genoemd Aarde met elk van zijn eigenschappen zo
volkomen geschikt voor het leven, en levende dingen vol van talloze complexe systemen. In feite brengt de Koran het incident van Profeet Mozes (as) en Farao met elkaar in verband om aan te tonen dat sommige mensen die atheïstische filosofieën steunen eigenlijk anderen door magie beïnvloeden. Toen de Farao over de ware godsdienst werd verteld, vertelde hij Profeet Mozes (as) samen te komen met zijn eigen tovenaars. Toen Mozes (as) dat deed, vertelde hij hen eerst hun capaciteiten aan te tonen. De verzen gaan verder:

Hij zei: “Werpt.” Toen zij dan wierpen, betoverden zij de ogen van de mensen en joegen hen angst aan met geweldige tovenarij. (Al A’raf, 116)

Zoals wij hebben gezien, konden de tovenaars van Farao iedereen bedriegen, behalve Mozes (as) en zij die in hem geloofden. Nochtans, zijn bewijs brak de toverkracht, of “zette wat zij hadden gesmeed opzij”, zoals het vers duidelijk maakt:
En Wij openbaarden aan Mozes: “Werp jouw staf!” En toen verslond deze wat zij met hun bedrog hadden gemaakt. Toen werd de waarheid duidelijk, en bleek wat zij (de tovenaars plachten te doen valsheid te zijn. (Al a’raf, 117-118)

Zoals wij kunnen zien, toen de mensen realiseerden dat een toverkracht op hen werdgeworpen en dat wat zij zagen enkel een illusie was, verloren de tovenaars van Farao al hun geloofwaardigheid. Hetzelfde geldt voor nu, tenzij diegenen die, onder de invloed van een dergelijk toverkracht, geloven dat deze belachelijke beweringen onder hun wetenschappelijke vermommingen zijn en hun leven besteden aan het beschermendaarvan, en hun bijgeloof loslaten, zullen zij ook vernedert worden wanneer de vollewaarheid tevoorschijn komt en de toverkracht gebroken is. Feitelijk, beweerde dewereldbekende schrijver en filosoof dit ook:
Ikzelf ben ervan overtuigd dat de evolutietheorie, vooral de uitgebreidheid hetwelk isaangebracht, in de toekomst één van de grote grappen in de geschiedenisboeken zalzijn. Nakomelingschap zal zich daarvan zo zeer ondeugdelijk en twijfelachtig bewonderen dat een hypothese zou kunnen worden aanvaard met de ongelooflijke lichtgelovigheid dat het heeft.31
Die toekomst is niet ver weg: Integendeel, de mensen zullen spoedig zien dat “toeval” geen godheid is en zullen terugkijken op de evolutietheorie als de slechtste misleiding en de vreselijkste toverkracht in de wereld. Die toverkracht begint reeds snel van de mensen opgeheven te worden over de hele wereld. Vele mensen die zijn waar gezicht zien zijn met verbazing benieuwd hoe zij ooit door dat binnengeleidt konden worden. 
Zij zeiden: “Heilig bent U, wij hebben geen kennis, behalve wat U ons onderwezen hebt: voorwaar, U bent de Alwetende, de Alwijze.”

"Verheerlijkt bent U, wij hebben geen kennis behalve van
wat U ons onderwezen heeft. U bent de Alwetende, de Alwijze.”
(Soera Al-Baqarah, 32)

NOTEN

1.Fiqh as-Sunnah, vol. 4, no. 13.
2.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Words, The Second Station of the Twentieth Word.
3.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Words, The Eleventh Word.
4.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Flashes,The Twenty-Fifth Flash, Ninth Remedy.
5.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Words, The Nineteenth Word, Tenth Droplet.
6.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Flashes, The Second Flash, Third Reason.
7.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, Maktubat.
8.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Words, The Second Station of the Twentieth Word.
9.Bediuzzaman Said Nursi, The Risale-i Nur Collection, The Rays, The Fourteenth Ray, Letters.
10.Imam Ahmad, vol. 1, no. 387; Imam Ibn Kathir, The Life of This World is Fleeting Enjoyment.
11.Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Collection, The Words, The Tenth Word, Twelfth Aspect.
12.Sidney Fox, Klaus Dose, Molecular Evolution and The Origin of Life, W.H. Freeman and Company, San Francisco, 1972, p. 4.
13. Alexander I. Oparin, Origin of Life, Dover Publications, NewYork, 1936, 1953 (reprint), p. 196.
14."New Evidence on Evolution of Early Atmosphere and Life", Bulletin of the American Meteorological Society, vol 63, November 1982, p. 1328-1330. 
15.Stanley Miller, Molecular Evolution of Life: Current Status of the Prebiotic Synthesis of Small Molecules, 1986, p. 7.
16.Jeffrey Bada, Earth, February 1998, p. 40.
17. Leslie E. Orgel, "The Origin of Life on Earth", Scientific American, vol. 271, October 1994, p. 78.
18. Charles Darwin, The Origin of Species by Means of Natural Selection, The Modern Library, New York, p. 127.
19. Charles Darwin, The Origin of Species: A Facsimile of the First Edition, Harvard University Press, 1964, p. 184.
20. B. G. Ranganathan, Origins?, Pennsylvania: The Banner Of Truth Trust, 1988, p. 7.
21. Charles Darwin, The Origin of Species: A Facsimile of the First Edition, Harvard University Press, 1964, p. 179.
22. Derek A. Ager, "The Nature of the Fossil Record", Proceedings of the British Geological Association, vol 87, 1976, p. 133.
23. Douglas J. Futuyma, Science on Trial, Pantheon Books, New York, 1983. p. 197.
24. Solly Zuckerman, Beyond The Ivory Tower, Toplinger Publications, New York, 1970, pp. 75-14; Charles E. Oxnard, "The Place of Australopithecines in Human Evolution: Grounds for Doubt", Nature, vol 258, p. 389.
25. "Could science be brought to an end by scientists' belief that they have final answers or by society's reluctance to pay the bills?" Scientific American, December 1992, p. 20.
26. Alan Walker, Science, vol. 207, 7 March 1980, p. 1103; A. J. Kelso, Physical Antropology, 1st ed., J. B. Lipincott Co., New York, 1970, p. 221; M. D. Leakey, Olduvai Gorge, vol. 3, Cambridge University Press, Cambridge, 1971, p. 272.
27. Jeffrey Kluger, "Not So Extinct After All: The Primitive Homo Erectus May Have Survived Long Enough To Coexist With Modern Humans", Time, 23 December 1996.
28. S. J. Gould, Natural History, vol. 85, 1976, p. 30.
29. Solly Zuckerman, Beyond The Ivory Tower, p. 19.
30. Richard Lewontin, "The Demon-Haunted World," The New York Review of Books, January 9, 1997, p. 28.
31. Malcolm Muggeridge, The End of Christendom, Grand Rapids:Eerdmans, 1980, p. 43.

Hoe heeft uw tijd over de jaren benut: zorgen gemaakt over de keuze die je wil gaan maken op de universiteit , een goede baan vinden, een geschikte echtgenoot of vrouw zijn, veel geld verdienen…?
Wat heeft u bereikt door dit gezwoeg: bekendheid, fortuin, reputatie …?
Terwijl uw moest zoeken naar uw doelen, heeft u nooit de waarheid onder ogen gezien: Al deze doelen zijn voorlopig en tijdelijk, geen van deze doelen zult u meenemen wanneer u sterft. Wat zal er gebeuren nadat u sterft?
Hoe zult u zich verantwoorden in het Hiernamaals, waar het enige telt dat u zal helpen, is hoe hard u heeft gewerkt terwijl u leefde in deze wereld om het goede genoegen van Allah te verdienen?
In de Qur’an staat dat deze werelds leven een “testgrond” is wat de plaats van elk persoon in het eeuwige Hiernamaals zal vaststellen.
Tijdens deze tests openbaren wij ieder voor zich naar Allah, Die reeds ons ultiem lot weet, hoe wij echt zijn. Degenen die dit geheim begrijpen en weten dat hun leven getest wordt, zal een eeuwige en nooit-beëindigende schat winnen: Het goede genoegen van God in Zijn eeuwig Paradijs.

OVER DEAUTEUR

De auteur, die onder het pseudoniem Harun Yahya schrijft, is in 1956 in Ankara geboren. Hij studeerde kunst aan de Minar Sinan universiteit in Istanboel en filosofie aan de Universiteit van Istanboel. Sinds de jaren tachtig heeft de auteur vele boeken gepubliceerd over aan geloof en wetenschap verwante onderwerpen. Zijn belangrijkste aandachtspunt blijft echter de verwerping van het Materialisme en Darwinisme, twee moderne mythen die onder een wetenschappelijke dekmantel gepresenteerd worden. Een aantal van de boeken van de auteur zijn in meer dan veertig talen vertaald en in de desbetreffende landen uitgegeven.
De boeken van Harun Yahya spreken de mensen aan. Zowel moslims als niet-moslims, ongeacht hun leeftijd, ras of nationaliteit, want er staat één doel centraal; het bevorderen van het bewustzijn van de lezer door hem aan te moedigen om over een aantal belangrijke vraagstukken zoals b.v. het bestaan van Allah en Zijn eenheid na te denken, en hij laat de bedriegelijke fundamenten en verwerpelijke werken van
het goddeloze systeem zien.